ดูท่าสถานการณ์ในตอนนี้ไม่ค่อยดีนัก คงหลีกเลี่ยงการต่อสู้ไม่ได้
เถียนฮวนค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้กู้ฉางสุ่ยอย่างเงียบๆ ส่วนกู้ฉางสุ่ยก็คว้าตัวนางดึงไปไว้ด้านหลัง
“พอพวกเขาเข้ามา เจ้าก็หลบอยู่ข้างหลังข้า” เขากำชับเสียงต่ำ
แต่เถียนฮวนกลับรีบใช้นิ้วกดลงบนต้นคอด้านหลัง ไหปลาร้า และท่อนแขนของเขาอีกสองสามจุดอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วแตะตรงไหน ความเจ็บแปลบก็พุ่งขึ้นตรงนั้น กู้ฉางสุ่ยหันกลับมาด้วยความตกใจ ก็เห็นเถียนฮวนแนบปากกระซิบข้างหูเขาเสียงเบา “เมื่อครู่จุดที่ข้ากดลงไป ท่านจำได้หรือไม่ นั่นเป็นจุดสำคัญบนร่างกาย ใช้แรงกดลงไปจะทำให้เจ็บจนขยับไม่ได้ชั่วคราว เพียงไม่ลงมือหนักเกินไปก็ไม่ก่อให้เกิดอันตราย”
ในดวงตากู้ฉางสุ่ยมีประกายวาบผ่าน
“จำได้แล้ว” เขารีบพยักหน้า
พูดคุยกันไม่ทันจบ พี่ชายของเจียงซื่อก็เดินเข้ามาหาพวกเขา ยกมือขึ้นจะลงไม้ลงมือโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
กู้ฉางสุ่ยย่อมไม่ยอมอ่อนข้อ เขาทำตามที่เถียนฮวนบอกทันที จับจังหวะให้ดีแล้วลงมือกดจุดสำคัญของฝ่ายตรงข้ามอย่างแรง!
เหตุที่เจียงซื่อกล้ากร่างได้ก็เพราะบ้านนางมีพี่น้องผู้ชายมาก แถมแต่ละคนตัวสูงใหญ่แข็งแรง เดินเชิดหน้าชูตาในหมู่บ้านได้
ตั้งแต่เด็ก นาง
