ามีภรรยาพุ่งสูงขึ้นอย่างยิ่งยวดจนทำลายความมั่นใจให้พังทลายลงสิ้น ยิ่งสู้กลับยิ่งไร้เรี่ยวแรง
จนกระทั่งหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยได้ข่าวจึงรีบรุดมา ก่อนตะโกนลั่น
“พวกเจ้าทุกคนหยุดเดี๋ยวนี้!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นพวกเขาจึงโล่งใจ รีบผละมือแล้วถอยกรูดไปทางด้านหลัง
ความจริงแล้วเถียนฮวนกับกู้ฉางสุ่ยเองก็ต่อสู้อย่างยากลำบากเช่นกัน
พวกเขามีกันแค่สองคน จะสู้พี่น้องตระกูลเจียงได้อย่างไร ตอนนี้พวกเขาแค่อาศัยลมหายใจของตน ไม่สนว่าจะถูกทำร้ายรุนแรงเพียงใด เอาแต่ลงมืออย่างสุดแรงสุดกำลังใส่คนกลุ่มนี้ก็เท่านั้น
พอพี่น้องตระกูลเจียงถอยออกไปด้านข้าง สองสามีภรรยาก็เหนื่อยล้าแทบหมดแรง
ทั้งคู่ยืนแทบไม่ไหว พากันทรุดตัวนั่งลงกับพื้นโดยไม่ได้นัดหมาย
ตอนนั้นเอง เจียงซื่อก็เดินออกมา พอเห็นหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยมาถึง นางก็รีบตะโกนเสียงดัง
“ท่านหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยมาพอดี! ท่านก็เห็นแล้วใช่หรือไม่ สองสามีภรรยาอกตัญญู วันนี้ถึงกับมาทำร้ายพวกข้าถึงหน้าบ้าน! พวกข้าในฐานะผู้ใหญ่จะสั่งสอนพวกเขาสักหน่อยก็สมควรแล้วไม่ใช่หรือ ถึงท่านเป็นหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ย ท่านก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งเรื่องในบ้านของพวกข้า!”
“เจียงซื่อ หุบปาก!” หัวหน้าหมู
