ไก่กับหมู แล้วก่อไฟแรงต้มให้เดือด
หญิงสาวช้อนฟองออกจากผิวน้ำ จากนั้นใส่ต้นหอม ขิง และสุราลงไปเล็กน้อย นางลดไฟในเตาให้เบาลงจนน้ำแกงเดือดปุดๆ อย่างสม่ำเสมอ ควันหอมๆ ของน้ำแกงค่อยๆ ลอยอบอวลไปทั่วทั้งบ้าน
ตอนที่กู้ฉางสุ่ยแบกฟืนพะรุงพะรังกลับมา ในมือถือเครื่องมือสำหรับขุดสมุนไพร กลิ่นน้ำแกงหอมกรุ่นก็โชนออกมานอกบ้าน
“โอ้โฮ หอมอะไรอย่างนี้!”
ท้องของเขาร้องโครกครากทันที เมื่อรีบวิ่งพรวดเข้าไปดู ก็เห็นน้ำแกงในหม้อยังเดือดเล็กน้อย น้ำแกงใสแจ๋วจนเห็นชิ้นไก่ หมูไม่ติดมัน ต้นหอม และขิงอยู่เต็มหม้อ
“หืม? เหตุใดน้ำแกงจึงใสแบบนี้เล่า” เขาถามด้วยความสงสัย
เถียนฮวนยิ้มตอบ “ข้าเคยบอกท่านแล้วนี่ว่าน้ำแกงมีหลายประเภท ที่เรากินวันนี้เรียกว่าน้ำต้มกระดูก นับว่าเป็นน้ำแกงที่ทำง่ายที่สุด ถัดมาคือน้ำเคี่ยวกระดูก โดยจะใช้โครงไก่ โครงเป็ด หรือกระดูกหมูในการทำ เคี่ยวด้วยไฟอ่อนไปเรื่อยๆ จนได้น้ำแกงที่มีสีขาวดุจน้ำนมจึงจะนับว่าเป็นหัวเชื้อที่ดี
“แต่เหนือกว่าน้ำเคี่ยวกระดูก ก็คือ ‘น้ำแกงใส’ ถึงจะใช้วัตถุดิบเหมือนกัน แต่ทำออกมาแล้วใสสะอาด มองทะลุถึงก้นหม้อ ทั้งสี กลิ่น และรสชาติล้วนกลมกล่อมไม่แพ้กัน ทั้งยังดูพิถีพิ
