ย่อมรู้ดีว่าทุกคนคิดอะไรอยู่ ทว่าตอนนี้พวกเขาเองก็จนใจอยู่ไม่น้อย
นางกำลังจะอธิบาย แต่กู้ฉางสุ่ยก็เอ่ยขึ้นเสียก่อน
“วันนี้ต้องขอบคุณทุกท่านที่ออกหน้าแทนพวกเรา น้ำใจของทุกคน ข้ากับภรรยาจะไม่มีวันลืมแน่นอน วันหน้าเราจะต้องหาทางตอบแทนกลับไปให้จงได้ เพียงแต่ตอนนี้เราเพิ่งแยกบ้านออกมา จึงยุ่งจนหัวหมุน ปีนี้เลยทำได้แค่ตั้งใจเตรียมชาพิเศษไว้ให้ท่านพ่อท่านแม่กับหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยก่อนเท่านั้น
“ส่วนชาฤดูใบไม้ร่วงที่ภรรยาข้าทำในวันนี้ ถึงจะไม่พิเศษเท่าชาที่เตรียมไว้ให้ท่านพ่อท่านแม่ แต่สรรพคุณในการบำรุงร่างกายก็ยังดีเยี่ยม หากพวกท่านคิดว่ายังไม่พอ ลองไปเก็บดอกกุ้ยฮวามาตากแห้งไว้ พอชงดื่มคู่กันก็ใช้ได้เหมือนกัน ปีนี้พวกเราทำได้เท่านี้จริงๆ ปีหน้า ข้ากับภรรยาจะจัดทำตำรับเฉพาะตามสภาพร่างกายของแต่ละคนดีหรือไม่”
เมื่อเขาพูดออกมาอย่างชัดเจนถึงเพียงนี้แล้ว จะมีใครกล้าพูดอะไรอีกเล่า
แต่เดิมชาฤดูใบไม้ร่วงพวกนี้ก็เป็นของที่แจกให้ทุกคน พวกเขาได้ชาไปแล้วยังจะกล้าเรียกร้องสิ่งใดอีก หากพูดกันตามตรง ก็ดูจะเกินเลยไปเสียหน่อย
ยิ่งไปกว่านั้น ชีวิตของสองสามีภรรยานี้ก็ลำบากอยู่ไม่น้อย ของในบ้านตัวเองยังไม่พร้อม
