ตนาอีกฝ่าย จึงรีบเอ่ยรับอย่างคล่องแคล่ว
คำพูดนั้นทำให้หัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยยิ้มกว้างอย่างห้ามไม่อยู่
“ดียิ่งนัก ข้ารู้อยู่แล้วว่าพวกเจ้าเป็นคนดี หากข้ามีลูกหลานเช่นนี้ จะไม่รู้สึกเอ็นดูได้อย่างไร จากนี้พวกเจ้าจงใช้ชีวิตให้ดี หากพ่อแม่คิดหาเรื่องพวกเจ้าอีก ข้านี่แหละจะปกป้องพวกเจ้าเอง”
คำพูดของหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยประโยคนี้ ทำให้เถียนฮวนกับกู้ฉางสุ่ยโล่งใจ
เขาพูดต่อหน้าชาวบ้านเช่นนี้ ไม่เพียงเป็นการให้คำมั่นกับพวกเขา แต่ยังเป็นการกดดันบ้านตระกูลกู้อีกด้วย
หัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยเอ่ยเช่นนี้เพื่อประกาศให้บ้านตระกูลกู้รู้ว่า ต่อแต่นี้ไปเขาจะคุ้มครองสามีภรรยาคู่นี้ หากผู้ใดกล้ามาหาเรื่องพวกเขา เขานี่แหละจะเป็นคนจัดการเอง!
ต่อให้กู้อันกับเจียงซื่อจะไม่เห็นหัวกู้ฉางสุ่ยกับเถียนฮวนเพียงใด อย่างน้อยก็ยังต้องเกรงใจหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยอยู่บ้าง
พวกเขาไม่กล้าขัดคำของหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยหรอก เพราะเหตุนี้ เจียงซื่อกับลูกสาวจึงไม่กล้ามาก่อเรื่องโจ่งแจ้งอีก!
สองสามีภรรยากล่าวขอบคุณหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยอย่างซาบซึ้ง ก่อนเขาจะขอตัวเดินกลับบ้านไป
พอหันกลับมาก็เห็นชาวบ้านมากมายมองพวกเขาด้วยแววตาคาดหวัง
เถียนฮวน
