‘ตอนนี้พวกเราก็ทำดีที่สุดแล้วเหมือนกัน ต่อไปก็ไม่หวังให้นางเลี้ยงดูยามแก่เฒ่าแล้ว ต่างคนต่างอยู่เถอะ ข้าเองก็ไม่คาดหวังอะไรจากนางอีกแล้ว!’
แน่นอนว่า คำพูดพวกนี้ไม่มีผู้ใดในหมู่บ้านหลงเชื่อ
นิสัยของบ้านนั้นเป็นอย่างไร ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พวกเขาปฏิบัติกับกู้ฉางสุ่ยอย่างไร ทุกคนในหมู่บ้านล้วนเห็นกับตา
โดยเฉพาะตอนที่เถียนฮวนกับกู้ฉางสุ่ยถูกไล่ออกจากบ้าน ภาพพวกเขาสองคนสะพายห่อผ้าสภาพย่ำแย่จนถึงตอนนี้ก็ยังติดตาคนในหมู่บ้านไม่รู้ลืม
แต่จากคำพูดของแม่ลูกบ้านนั้น ทุกคนก็เลยได้รับรู้อีกเรื่องหนึ่งว่า แท้จริงแล้วเถียนฮวนเป็นถึงคุณหนูใหญ่แห่งโรงหมอตระกูลเถียนที่เคยโด่งดังนั่นเอง!
เมื่อเข้าใจที่มาที่ไปเช่นนี้ คำพูดของกู้ฉางสุ่ยจึงน่าเชื่อถือขึ้นมาอีก
“ท่านหมอเถียนกับท่านผู้เฒ่าเถียนต่างก็มีวิชาแพทย์ล้ำเลิศ ตอนนั้นมีคนเอาเงินไปวางไว้หน้าประตูบ้านตระกูลเถียนเพื่อร้องขอให้เขาออกมาตรวจคนไข้ด้วยเสียซ้ำ! บุตรสาวแท้ๆ ของท่านหมอเถียน วิชาแพทย์ย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว สมุนไพรที่นางเลือกก็ต้องดีที่สุดเป็นแน่ พวกเราเทียบไม่ได้หรอก!”
“จริงอย่างเจ้าว่า! สุ่ยเกอเอ๋อร์ช่างโชคดีเสียจริง ได้สตรีเก่งกาจขนาดนี้มาเป็นภรรย
