ะสับกระส่าย แก้ไอ วันหน้าข้ากับสามีจะเอาไปแบ่งให้ทุกคนได้ดื่มกัน”
ตอนแรกพอได้ยินกู้ฉางสุ่ยบอกว่านางรักษาคนไม่ได้ ทุกคนต่างก็รู้สึกผิดหวัง แต่พอได้ยินว่าเถียนฮวนรักษาอาการเจ็บป่วยเล็กน้อยได้ แถมยังเตรียมชาไว้ให้พวกเขาดื่มกันด้วย จึงรู้สึกดีใจยิ่งนัก
พวกเขารีบโบกมือพูดว่า “ไหนๆ พวกเจ้าก็ทำชาเผื่อพวกข้าแล้ว คงมิอาจให้พวกเจ้าลำบากเอามาส่งถึงที่ได้หรอก เช่นนั้นอีกประเดี๋ยวพวกข้าจะไปรับชาเอง!”
“ตกลงตามนั้น” เถียนฮวนรีบพยักหน้า จากนั้นจึงย่อตัวคำนับทุกคน ก่อนจะเข็นรถเข็นล้อเดียวกลับบ้านพร้อมกับกู้ฉางสุ่ย
เห็นสองสามีภรรยาเดินเคียงกันไป ชาวบ้านก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยชมอีกครั้ง
“คุณหนูตระกูลใหญ่คงจะต่างจากคนทั่วไปจริงๆ! ดูสิ ท่าทางกับบุคลิกนั้นไม่เหมือนสตรีบ้านนอกเลย สุ่ยเกอเอ๋อร์ได้แต่งงานกับสตรีเช่นนี้ นับว่าคว้าอัญมณีงามมาครองเลยทีเดียว!”
“ที่สำคัญนางไม่ถือตัวแม้แต่น้อย ตอนเก็บสมุนไพรยังไม่ลืมชงชาฤดูใบไม้ร่วงมาให้พวกเรา จะไม่ให้พวกเรารู้สึกซาบซึ้งใจได้อย่างไร!”
“ถูกต้อง กู้ฮวาจือกับเจียงซื่อพูดจาเหลวไหลนัก หากสะใภ้ดีๆ แบบนี้มาอยู่บ้านข้า ข้ายังจะยกย่องประคบประหงมไว้ดุจไข่ในหินเสียด้วยซ้ำ พวกเขากลับกลัวว่า
