ชายผู้นี้! เขากำลังกล่าวชมตนอยู่แท้ๆ เหตุใดต้องลากนางเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย
เอ่ยวาจาเช่นนี้ต่อหน้าผู้คนมากมาย เขาไม่อาย แต่นางอาย!
เถียนฮวนรีบเบี่ยงประเด็นทันที “เรื่องราคาตกลงกันตามนี้นะเจ้าคะ”
“ตกลง” อาจารย์เกาพยักหน้ารัวๆ จากนั้นก็พาพวกเขาไปยังห้องบัญชีเพื่อรับเงิน
เมื่อรับเงินเสร็จเรียบร้อย เถียนฮวนกับกู้ฉางสุ่ยก็ถือห่อเงินออกมาโรงหมอ
กระทั่งพวกเขาเดินออกมาถึงถนนใหญ่แล้ว อาจารย์เกาก็ยังนั่งยองๆ อยู่กับพื้น สายตาจับจ้องอยู่กับสมุนไพรที่ทั้งสองส่งมาราวกับไม่อาจละสายตาได้
ศิษย์ที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นดังนั้นก็เอ่ยถามเบาๆ ว่า “อาจารย์เกา ท่านดูอะไรอยู่หรือขอรับ ร้านเราไม่ค่อยรับสมุนไพรแปรรูป แม้จะรับแต่ก็ให้แค่ค่าแรงมิใช่หรือ รอบนี้ท่านให้ราคาพวกเขาสูงเกินไปนะขอรับ”
“เจ้าเด็กนี่ เพิ่งฝึกฝนไม่นานยังไม่รู้อะไร อย่าพูดส่งเดช!”
อาจารย์เกาหันมากระแทกเสียงใส่แล้วรีบรวบสมุนไพรเหล่านั้นขึ้นมาแนบอก มุ่งหน้าไปยังลานด้านในที่ใช้แปรรูปสมุนไพรทันที
