ก ข้าอายุยังน้อย แต่ท่านเองก็ควรรู้ว่า ของเก่าที่สืบทอดมาก็ใช่ว่าจะถูกต้องเสมอไป ตั้งแต่โบราณจนถึงตอนนี้ มีตำรับอาหารตั้งมากมายที่ถูกปรับปรุง หรือแม้แต่ตำรายาก็เคยถูกพิสูจน์ว่าผิดมาแล้วนับไม่ถ้วน หากคนเรายอมรับข้อบกพร่อง กล้าแก้ไข พัฒนาให้ดีขึ้นเรื่อยๆ นั่นแหละถึงจะก้าวหน้าได้ พ่อแม่ข้าสอนมาแบบนี้ ข้าก็ไม่เห็นว่าพวกท่านสอนผิดตรงไหน”
น้ำเสียงของนางหนักแน่นมั่นคง ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็มิอาจสรรหาคำว่าโต้ตอบนางได้!
กู้ฉางสุ่ยเห็นท่าไม่ดี รีบวางเงินสี่เหวินลงบนโต๊ะ “ท่านอาสาม ท่านก็รู้จักนิสัยข้าดี ภรรยาข้าไม่มีเจตนาร้าย คำแนะนำของนาง ท่านลองเก็บไปคิดดูก็ได้นะขอรับ เผื่อจะมีประโยชน์บ้าง”
พูดจบก็จูงมือเถียนฮวนเดินออกจากร้านไป
พอทั้งสองเดินลับไป ท่านอาสามถึงค่อยๆ ได้สติ เขาหันไปมองน้ำแกงที่เถียนฮวนยังไม่แตะต้อง แล้วขมวดคิ้วพึมพำกับตัวเอง
“เจ้าไม่ควรทำเช่นนี้กับข้าเพื่อเอาใจภรรยาเจ้า!”
เพียงแต่…เมื่อคิดถึงคำพูดของเถียนฮวนกับสีหน้าจริงจังของกู้ฉางสุ่ยเมื่อครู่ เขาก็อดรู้สึกคันไม้คันมือไม่ได้
เขาค่อยๆ เดินไปหาภรรยาที่กำลังลวกเส้นอยู่
“นี่ เจ้าคิดว่า…คืนนี้เราจะลองทำแบบที่แม่นางน้อยพูดดีหรือไม่
