ทั้งคู่พูดคุยหยอกล้อกันไปตลอดทาง ทำให้ทั้งสองเริ่มเปิดอกคุยกันอย่างแท้จริง
ผ่านไปบทสนทนาแล้วบทสนทนาเล่า เพลิดเพลินเสียจนเส้นทางกลับบ้านดูไม่ไกลเท่าเดิม
เมื่อทั้งสองกลับถึงบ้านตระกูลกู้ในหมู่บ้านกานสุ่ย ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
พอเปิดประตูเดินเข้าไปในบ้าน ยังไม่ทันจะก้าวพ้นธรณีประตู ประโยคต้อนรับเสียงดังของแม่สามีก็ลอยมา
“กลับมากันเสียที! ไปกินข้าวให้เรียบร้อย แล้วรีบมาช่วยสกัดน้ำมัน! อย่าชักช้า คนทั้งบ้านรอพวกเจ้าอยู่!”
เถียนฮวนกับกู้ฉางสุ่ยไม่ได้พูดอะไร เดินเอาห่อสัมภาระกลับเข้าไปเก็บในห้อง แล้วจึงไปที่ครัวเพื่อกินข้าว
วันนี้แม่สามีเตรียมอาหารไว้ไม่น้อย แม้กระทั่งหมั่นโถวก็มีตั้งห้าหกลูก
เถียนฮวนกินไปหนึ่ง กู้ฉางสุ่ยก็จัดการเก็บกวาดที่เหลืออย่างรวดเร็ว จากนั้นก็พานางไปยังโรงสกัดน้ำมัน
ในยุคนี้ ชาวบ้านทั่วไปใช้น้ำมันช่ายจื่อในการปรุงอาหาร จะมีเพียงบ้านร่ำรวยเท่านั้นที่ใช้น้ำมันหมู
แต่กระบวนการสกัดน้ำมันจากช่ายจื่อนั้นซับซ้อนมาก ต้องผ่านขั้นตอนทั้งล้าง คั่ว บด นึ่ง กดอัด และสกัดน้ำมันออกมา
เรื่องนี้กู้ฉางสุ่ยเคยอธิบายให้นางฟังระหว่างเดินทางกลับบ้าน
‘แต่มีอยู่สองขั้นตอนคือการคั่วกับนึ่งที่ต้องใช้ฝีมือ
