มนางยื่นให้กู้ฉางสุ่ย ส่วนตัวเองก็ถือชามเล็กไว้
“กินเถอะ!” นางดันชามใหญ่ไปตรงหน้าเขา
กู้ฉางสุ่ยมองบะหมี่เต็มชาม กับไข่กวนสีเหลืองทองที่วางอยู่ด้านบนแล้วขมวดคิ้ว
“ท่านแม่รู้เข้าคงด่าเจ้าแน่”
“งั้นก็ปล่อยให้ด่าไปเถอะ ถึงจะด่า พวกเราก็ไม่ได้คายออกมาให้นางกินซะหน่อย” เถียนฮวนสะบัดเสียงเย็นชา
กู้ฉางสุ่ยแววตาเป็นประกาย
“ก็จริง”
เขาพยักหน้า แล้วก็หยิบตะเกียบลงมือกินทันที
