เดิมคิดว่าเปลี่ยนสถานที่นอนแล้วตนคงจะนอนไม่หลับ หรือไม่ก็ฝันร้าย
แต่สุดท้าย เถียนฮวนกลับรู้สึกว่าคืนนี้นอนหลับสบายอย่างประหลาด!
เช้าตรู่ เมื่อไก่ในลานบ้านเริ่มขัน นางก็ยังขี้เกียจเกินกว่าจะลืมตาขึ้น
อุ่นจัง…สบายเหลือเกิน…
นางไม่ได้รู้สึกว่าอบอุ่นยามนอนหลับมานานแล้ว สบายจนอยากจะนอนต่ออีกสักหน่อยค่อยลุกขึ้น แต่ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง
นางจำได้ว่า ผ้าห่มที่ป้าสะใภ้ให้ใช้เป็นของเหลือจากพี่หรูอี้ เนื่องจากใช้มาหลายปีแล้ว แม้จะตากแดดไว้หลายวัน แต่ก็ยังแข็งกระด้างและไม่อบอุ่นเท่าไรนัก ทว่าในตอนนี้กลับรู้สึกนุ่มนวลอบอุ่นเป็นพิเศษ…
และแล้วเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นที่บ้านตระกูลถังและบ้านตระกูลกู้เมื่อวานก็ไหลบ่ากลับเข้าสู่ความทรงจำ
นางนึกขึ้นได้แล้ว!
นางแต่งงานแล้วนี่นา!
เถียนฮวนตกใจจนลืมตาขึ้นทันที พลันผงะเมื่อเห็นใบหน้าชายหนุ่มเบื้องหน้า
แต่ก็ดีที่นางจำได้ว่าใบหน้านี้คือสามีของตน จึงไม่ร้องออกมา ค่อยๆ ดันแขนที่พาดอยู่บนไหล่ของนางออก ก่อนจะดึงผ้าห่มออกลุกจากเตียงทันที
นางก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า…เมื่อครู่หรือว่านางนอนพิงอยู่ในอ้อมอกของบุรุษผู้นี้? ถ้าไม่ใช่ แล้วเหตุใดจึงรู้สึกอบอุ่
