“ข้าบอกพวกท่านไปหลายครั้งแล้วมิใช่หรือ กฎของตระกูลเถียนคือต้องส่งต่อตำรับลับให้บุรุษมิใช่สตรี เพราะฉะนั้นต่อให้มีตำรับลับ ก็ไม่มีทางตกมาถึงมือข้า ไม่เช่นนั้นสามปีที่ผ่านมา ข้ากับท่านแม่จะต้องลำบากทำงานเย็บปักจนดึกดื่นอย่างนั้นหรือ”
สีหน้าของถังซานเปลี่ยนไปในทันที
“เช่นนั้นตอนนี้จะทำเช่นไรดี ญาติผู้พี่ของเจ้างดงามยิ่งนัก จะปล่อยให้นางแต่งเข้าตระกูลกู้ ใช้ชีวิตอย่างลำบากตรากตรำจริงๆ หรือ”
ชัดเจนว่าถังซานกำลังต่อรองให้เถียนฮวนเลือกระหว่างแต่งงานแทนถังหรูอี้ กับมอบตำรับลับของตระกูลเถียน
เถียนฮวนแค่นหัวเราะ “ท่านลุงกับท่านป้าสะใภ้อุปการะข้ากับท่านแม่มาสามปี มีบุญคุณใหญ่หลวงที่ชาตินี้ทั้งชาติข้าก็มิอาจตอบแทนได้ ตอนนี้ข้ามีเพียงชีวิตนี้ที่ยังพอมีค่า ถ้าพี่หรูอี้ไม่ยินดีจะแต่ง ข้าก็จะแต่งแทนนาง! แต่หลังจากเรื่องนี้ ระหว่างเราถือว่าได้ชดใช้กันหมดแล้ว ข้ากับท่านแม่จะไม่ติดหนี้บุญคุณพวกท่านอีก!”
ก็แค่แต่งงานแทนมิใช่หรือ นางยอมแต่งอยู่แล้ว!
“ดียิ่งนัก! นางตกลงแล้ว!”
ทันทีที่ได้ยิน ถังหรูอี้ก็ปรบมือด้วยความยินดี กระโดดโลดเต้นอย่างร่าเริง
ถังซานขมวดคิ้ว หันไปมองกู้ฉางสุ่ยด้วยสีหน้าไม่พอใจ “เจ้ามารับเจ้าสาว เรา
