คิด ก่อนพึมพำกับตัวเอง
“ตระกูลมู่ที่เข้ามาแทนที่ถ้ำหลิงซูสินะ…”
“ช่างน่าสนใจยิ่งนัก”
ในเวลาเดียวกัน มู่หลางก็ใช้พลังจิตสำรวจผู้คนโดยรอบ และเมื่อเขาหันไปพบมู่อู๋ซวงที่มีไอพลังโดดเด่น ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นเฉียบพลัน
จากนั้นเขาก็หันไปพยักหน้าให้มู่เยว่เหยา ก่อนจะพูดว่า “ไปกันเถอะ คนที่เรากำลังตามหาอยู่ตรงนั้น”
มู่เยว่เหยาพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเดินตามเขาไปด้วยท่วงท่าสง่างาม
“มู่อู๋ซวง?”
แม้จะเพิ่งเอ่ยทักทายอีกฝ่าย แต่แขนข้างหนึ่งของมู่หลางก็ยกไปวางที่ไหล่ของมู่อู๋ซวงอย่างสนิทสนมเสียแล้ว
“อืม”
ในวันสถาปนาผู้นำตระกูล มู่อู๋ซวงก็อยู่ที่นั่นด้วยเช่นกัน เขาจึงจำอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลทั้งสองคนนี้ได้
แต่อย่างไรก็ตาม เขาไม่ค่อยชอบการแสดงความสนิทสนมเช่นนี้เท่าไรนัก ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย และสะบัดแขนของมู่หลางออก “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าคือใคร?”
“ผู้นำตระกูลบอกข้ามา”
“บุคลิกเย็นชา ระดับแก่นปราณขั้นแปด”
“ในที่นี้มีเพียงเจ้าคนเดียวที่ตรงกับคำอธิบาย ไม่ใช่เจ้าแล้วจะเป็นใครได้อีกล่ะ?”
มู่หลางไม่ใส่ใจกับการกระทำของอีกฝ่าย ยกมือกอดอกและยิ้มกว้าง
ส่วนมู่เยว่เหยาที่อยู่ข้างๆ ก็แสดงกิริยามารยาทที่งดงาม โดยการโ
