ี่แล้วเองไม่ใช่หรือ?
ทำไมถึงเลื่อนขั้นขึ้นมาเป็นผู้ฝึกตนระดับตำหนักม่วงขั้นที่เจ็ดได้
ยิ่งไปกว่านั้น ท่าทางที่เต็มไปด้วยไอพลังสังหารรุนแรงเช่นนี้ คงยากที่จะเจรจาด้วยได้
ในชั่วพริบตา
พลังปราณวิญญาณของผู้ฝึกตนระดับตำหนักม่วงขั้นสูงสุดก็ปะทุออกมาจากร่างของฉางชิวเต้า
เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของมู่เสินฉวน ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“สหาย ท่านก็มีครอบครัวและลูกหลาน”
“คิดให้ดีก่อนจะทำอะไรลงไป”
“หากท่านปล่อยจื่อหยางเซียน ข้าฉางชิวเต้าจะยกโทษให้สำหรับเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น”
“โอ้?”
“ขู่ข้าหรือ?”
“น่าเสียดาย สิ่งที่ข้าเกลียดที่สุดก็คือคำข่มขู่”
