ภายในหอนางโลมชุนเซียงพลันคึกคักขึ้นมาฉับพลัน สายตาของแขกทุกคนต่างจับจ้องไปที่มู่หลาง
แม้เสี่ยวเอ้อร์จะโต้แย้งอะไรกลับไปไม่ได้
แต่ก็ไม่ยอมให้มู่หลางจากไป มือยังคงกำชายเสื้อของเขาไว้แน่น
ในขณะที่มู่หลาง ผู้ฝึกตนระดับรากฐานขั้นสาม ปล่อยพลังปราณวิญญาณออกมาเพียงเล็กน้อย เสี่ยวเอ้อร์ก็อ่อนแรงเซถลาไปทันที
เขายิ้มเยาะ
“เกิดอะไรขึ้น หอนางโลมชุนเซียงของพวกเจ้าคิดจะข่มเหงรังแกแขกหรือ?”
ในตอนนั้นเอง ชายหนุ่มผู้มีไอพลังอ่อนแอคนหนึ่งก็เดินออกมาจากห้องส่วนตัวบนชั้นสอง
ใบหน้าของเขาซีดเซียว มีพลังฝึกตนเพียงระดับฝึกฝนร่างกาย เห็นได้ชัดว่าเขาใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยมากจนเกินไป
แต่แขกหลายคนที่เห็นเขากลับพากันหลบสายตาอย่างรวดเร็ว และแสดงท่าทีหวาดกลัวอย่างมาก
บุคคลผู้นี้มีนามว่า หลี่อี้ ผู้เป็นทายาทสายตรงคนหนึ่งของตระกูลหลี่
ปกติมักชอบใช้ชีวิตอย่างหรูหรา ฟุ่มเฟือย และหลงใหลในสตรีเพศ ไม่มีความตั้งใจในการฝึกฝนเลยแม้แต่น้อย
ตระกูลจึงส่งเขามาดูแลธุรกิจของครอบครัวในเมืองเฮยสือแทน
หลี่อี้หลุบตาต่ำมองลงมาด้านล่างไม่สบอารมณ์
“เอะอะโวยวายอะไรกัน!”
“เกิดอะไรขึ้น?”
แม่เล้ากุลีกุจอวิ่งเข้าไปหาเขา แล้วเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้
