ิญท่านผู้นำตระกูลออกมาได้หรือไม่?”
จริงอย่างที่คิดเอาไว้!
เริ่มเข้าเรื่องแล้วหรือ?
แววตาของมู่ชิงหยุนเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนแสร้งทำเป็นลำบากใจ “คือว่า…”
“ท่าจะโชคไม่ดีนัก บังเอิญว่าตอนนี้ผู้นำตระกูลกำลังจัดการกับธุระสำคัญอยู่ ข้าเกรงว่าเขาจะไม่มีเวลาออกมาพบเจ้า”
“ถ้าเจ้ามีอะไร ก็พูดกับข้าได้”
หวังเยี่ยนหรันไม่ได้ประหลาดใจกับคำตอบของอีกฝ่าย และกล่าวต่อไปว่า “ข้าเกรงว่าผู้อาวุโสใหญ่จะมิอาจตัดสินใจได้”
“ที่ข้ามาที่ตระกูลมู่ในครั้งนี้ก็เพื่อถอนหมั้นกับมู่เฉิน”
“ในปีนั้น มู่เสินฉวนผู้นำตระกูลเป็นคนตัดสินใจ ดังนั้นข้าจึงควรคุยกับเขา”
“ถอนหมั้น?”
ดวงตาของมู่ชิงหยุนหรี่ลง “ดูเหมือนว่าข่าวลือในเมืองชิงหยุนเมื่อเร็วๆ นี้จะเป็นจริง…”
“ถูกต้อง” หวังเยี่ยนหรันกล่าวอย่างใจเย็นด้วยใบหน้าที่สงบนิ่ง
มู่ชิงหยุนหัวเราะในลำคอ ท่าทางของเขาเปลี่ยนไปในทันที
“ถ้าเป็นเช่นนั้น พวกเจ้าก็คงจะต้องรออีกสักครู่”
“หากผู้นำตระกูลของเราจัดการธุระเสร็จเมื่อไร เขาจะมาพบพวกเจ้าเอง”
สิ้นเสียง
จู่ๆ เหยียนจู่ที่อยู่ข้างๆ ก็สติขาดผึง และขว้างถ้วยชาในมือทิ้งทันที
“เหอะ ผู้นำตระกูลเล็กๆ ช่างจองหองนัก!”
“กล้าให้คนของถ้ำหลิงซูอย่างข้ารอ ไ
