ับสูงสุดของแก่นปราณหลายคน
แต่เมื่อตอนนี้ความจริงถูกเปิดเผย และมู่เสินฉวนก็มองออกอย่างทะลุปรุโปร่ง
ทุกคนจึงไม่ได้กังวลอะไรมากนัก
ถึงอย่างไร ผู้นำตระกูลก็ได้ก้าวเข้าสู่ระดับตำหนักม่วงเต็มตัวแล้ว
แม้ว่าตระกูลหวังจะมาโจมตี พวกเขาก็ไม่กลัว!
มู่อู่จี๋ถอนหายใจด้วยความโล่งอก รู้สึกเหมือนได้ยกหินก้อนใหญ่ในใจของเขาออกไป
จากนั้นเขาก็ถามว่า “ถ้าอย่างนั้น ผู้นำตระกูลจะจัดการกับเรื่องถอนหมั้นอย่างไร”
ดวงตาของมู่เสินฉวนเป็นประกายเล็กน้อย ไอสังหารปรากฏขึ้นมา
“ตระกูลหวังเนรคุณ ถ้าอย่างนั้นก็อย่าโทษข้าที่ไม่คิดถึงความสัมพันธ์ในอดีตก็แล้วกัน!”
“เมื่อหวังเยี่ยนหรันมาที่นี่เพื่อขอถอนหมั้น จงฆ่าพวกเขาทั้งหมดซะ!”
“ฮะ?”
“ผู้นำตระกูล!”
“หวังเยี่ยนหรันเป็นศิษย์ของถ้ำหลิงซู หากเราวู่วามฆ่านาง ข้าเกรงว่าจะทำให้ถ้ำหลิงซูกลับมาแก้แค้นเราได้”
ผู้อาวุโสคนหนึ่งรีบเตือน
มู่เสินฉวนโบกมือและพูดอย่างไม่ใส่ใจ
“ถ้ำหลิงซูไม่เสี่ยงเป็นศัตรูกับผู้ฝึกตนที่ระดับตำหนักม่วง เพื่อศิษย์คนเดียวหรอก”
“แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น ข้าก็ไม่กลัว”
“ดินแดนของเมืองชิงหยุนเป็นสิ่งที่บรรพบุรุษของตระกูลมู่ของเราต่อสู้เอามันมาด้วยเลือดเนื้อ!”
“การประนีประนอมหนึ่งครั้
