คิดว่าเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติ
ใครจะไปคิดว่าต่อมา สมาชิกตระกูลหลี่จะเข้ายึดครองพื้นที่นั้น เหมือนได้ทำข้อตกลงบางอย่างกับอสูรร้ายนั้น และอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข
ทำให้เหล่าผู้อาวุโสตระกูลมู่โมโหจนเลือดขึ้นหน้า แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
ต้องเข้าใจก่อนว่าเหมืองแร่เหล็กดำนั้นให้ผลผลิตที่ดี เป็นแหล่งรายได้หลักของตระกูลมู่มาโดยตลอด
แต่เมื่อถูกยึด การเงินของตระกูลก็ย่ำแย่ลง
ด้วยความจำเป็น เหล่าผู้อาวุโสจึงต้องปลดสมาชิกสาขาย่อยบางส่วนออกไป
โดยการให้พวกเขาไปหาที่อยู่ใหม่เอาเอง
ทำให้จำนวนสมาชิกในตระกูลลดลงไปกว่าครึ่ง
“ทำไมไม่ลดค่าใช้จ่ายของเหล่าศิษย์สายตรง?”
มู่เสินฉวนเอ่ยถามเสียงเย็นชา
“เกรงว่า… เกรงว่าจะส่งผลต่อการฝึกฝนของเหล่าศิษย์สายตรง”
ผู้อาวุโสสาม มู่ผิงหยาง และผู้อาวุโสอีกสองคนลุกขึ้นยืนตอบด้วยสีหน้าขมขื่น
“โอ้?”
“ถ้าอย่างนั้น ทำไมข้าถึงไม่รู้สึกถึงพลังของศิษย์รุ่นเยาว์ที่โดดเด่นเลยตลอดทางที่เดินมาจากโถงบรรพบุรุษ?”
มู่เสินฉวนเหน็บแนมกลับ ซึ่งก็ตรงประเด็นสำคัญ
“เอ่อ…”
เหล่าผู้อาวุโสอึกอัก พูดไม่ออก ไม่กล้าโต้แย้ง
“หึ!”
“ก่อนที่ข้าจะปิดด่านฝึกตน ข้าได้มอบหมายเรื่องการดูแลตระกูลให้กับมู่อู่จี๋”
“ตั้งสภาผู้อาวุโสข
