เพรียง สีหน้าจริงจังยิ่ง!
“นาง!”
“แอ้!”
ลู่หลิงหลงที่เพิ่งฟื้นก็กลายเป็นแพะรับบาป “!!!”
หนึ่งเค่อต่อมา พ่อบ้านเฉินถือถาดใส่เศษแจกันมาปรากฏตัวที่ห้องหนังสือของลู่หยวน เอ่ยกับลู่หลิงเซียวอย่างนอบน้อมว่า
“แม่ทัพลู่ เมื่อครู่นี้คุณหนูใหญ่ลู่ทำคุณหนูเป่าซูเสียขวัญร้องไห้อยู่ในห้องยังไม่ต้องพูดถึง ยังทำแจกันโบราณใบโปรดของคุณหนูเป่าซูแตกด้วย ขอแม่ทัพลู่ชดใช้เงินคืนด้วย”
ลู่หลิงเซียวถามว่า “เท่าใดหรือ”
พ่อบ้านเฉินยิ้มเอ่ย “ไม่มากขอรับ หมื่นตำลึง”
ลู่หลิงเซียวสะดุ้งโหยง!
