คู่ควรจริงๆ วาสนานี้ ไม่สู้ให้แม่นางหลินมาเสวยดีกว่า”
เหล่าฮูหยินกำลังตรึกตรองความนัยในถ้อยคำของนาง ก็ได้ยินนางเอ่ยขึ้นนิ่งๆ ว่า “ข้ายกตำแหน่งนี้ให้ ยกตระกูลนี้ให้แม่นางหลิน แน่นอนว่า หากนางต้องการตำแหน่งฮูหยินน้อย ก็มิใช่ปัญหา ข้ายกให้นาง”
“เจ้า!”
เหล่าฮูหยินโดนตอกหน้าหงาย
นางไม่คิดเลยสักนิดว่าหลานสะใภ้ที่เชื่อฟังและมีนิสัยค่อนข้างขลาดกลัวมาโดยตลอด จะกล่าวถ้อยคำเช่นนี้ออกมาต่อหน้าคนอื่น
หลินหว่านเอ๋อร์เป็นเด็กกำพร้า เงินในกระเป๋าเกลี้ยงเสียยิ่งใบหน้านาง หากให้หลินหว่านเอ๋อร์มาดูแลบ้าน เหล่าฮูหยินไม่อยากจะคิดเลยว่าจะมีชีวิตอนาถาเพียงใด!
นายท่านอาวุโสลู่ไม่อยู่แล้ว ตระกูลลู่มีเพียงลู่สิงโจวที่รับราชการ
เงินเดือนของลู่สิงโจวไม่ได้สูง เลี้ยงปากท้องทั้งครอบครัวย่อมไม่พออยู่แล้ว
พวกร้านค้าของตระกูลลู่บ้างก็ขายทิ้ง บ้างก็เอาไปจำนองตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว สองปีมานี้เจอทั้งภัยธรรมชาติทั้งภัยจากมนุษย์ การเก็บเกี่ยวของบ้านสวนก็ไม่ค่อยจะดี
เมิ่งเชียนเชียนหันไปมองฮูหยินรอง “อาสะใภ้รอง ต่อไปนี้การเบิกถอนของบ้านรอง อาภรณ์เครื่องประดับใหม่ของน้องสาว ของขวัญในโอกาสต่างๆ ของน้องชายทั้งสอง ก็รบกวนอาสะใภ้รองไปขอจาก