ืน!
ลวี่หยางลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววตาพลันวาบด้วยแสงอัสนี เสี้ยวพริบตานั้นเอง ในสายตาเขา พื้นฟ้าใต้เมฆมงคลที่ครอบคลุม ก็ระเบิดเปรี้ยงเสียงฟ้าผ่าขึ้นมาจริง ๆ!
หนึ่งความคิดฟ้าดินสะเทือน ย่อมมิใช่คำเกินจริง!
กระทั่งไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองพลังเวทมากมายแม้แต่น้อย เปรียบดังชักพู่กันจรดกระดาษวาดภาพ เป็นเพียงการลงมือพลันตามใจคิด จะต้องใช้แรงอันใดอีกเล่า?
เพียงย่างเข้าสู่แดนวางรากฐาน ลวี่หยางก็คล้ายมีโชควาสนาเข้าครอบครอง จิตแจ่มกระจ่าง เห็นแจ้งสิ่งมากมายโดยไม่รู้ตัว ทั้งความลับนานัปการของแดนวางรากฐาน สิ่งที่ยากหยั่งถึงในอดีตก็บัดนี้ปรากฏเด่นชัด แต่เมื่อเขามองไปรอบแดนวางรากฐานอีกครั้ง กลับขมวดคิ้วเล็กน้อย
“มิน่าเล่า เจินเหรินวางรากฐานจึงมีอายุเพียงสามร้อยปี สถานที่แห่งนี้หาใช่ดินแดนอันเปี่ยมบุญ…”
แดนวางรากฐาน เป็นสถานที่ที่ผู้ฝึกรวมลมปราณต่างถวิลหายิ่งนัก
แต่เมื่อก้าวเข้ามาด้วยตนเองแล้ว ลวี่หยางจึงพบว่า ที่นี่ไม่ใช่ถ้ำสวรรค์แหล่งบุญวาสนาอย่างที่เชื่อกันเลย หากแต่เป็นแดนอันตรายหายากที่สุดแห่งหนึ่งในใต้หล้า!
“ยามวางรากฐานแห่งเต๋า จะมีมารในใจนับหมื่นนับพันปรากฏ…”
แรกเริ่ม ลวี่หยางยังนึกว่าเมื่อสร้างรากฐานสำเร็จแล้ว มารในใจไร้รูปร่างเหล่านั้นจะจางหายไปดุจควันหมอก ทว่าความจริงกลับมิใช่เช่นนั้นเลย
“เรียกว่ามารในใจ แท้จริงก็เป็นเพียงชื่อหลอก…”
ต้องรอจนวางรากฐานสำเร็จโดยแท้เท่านั้น ถึงจะมองทะลุเปลือกนอ
