แต่ว่าเรื่องบางอย่างก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปตามที่คิดเสมอ อาจจะถ้าไม่มีเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้แล้ว เฉินเฟิงก็คงจะได้ลิ้มรสสวาทสักครั้งหนึ่งจริงๆก็ได้ แต่ตอนนี้รู้ว่าLeonaจะต้องตกใจกลัวอย่างแน่นอน ถึงอย่างไรเฉินเฟิงก็ไม่มีทางที่จะทำเรื่องอย่างนั้นออกมาได้เด็ดขาด
เมื่อไปส่งLeonaถึงที่ห้องของเธอเองแล้ว Leonaก็ยิ้มอย่างเย้ายวนแล้วพูดว่า “คุณคิดอยากจะอยู่ต่อที่นี่ไหมคะ?”
เฉินเฟิงกลับไม่มีความคิดที่จะหยอกเล่นอีก แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “หยุดเล่นได้แล้ว ตอนนี้คุณพยายามที่จะใช้ความคิดแบบนี้มากลบเกลื่อนเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ แต่ว่าสิ่งที่คุณต้องการตอนนี้ไม่ใช่การปลดปล่อยที่ตื่นเต้นอะไรแบบนั้น แต่กลับเป็นการพักผ่อนที่สบายใจมากกว่า”
ความคิดในใจของLeonaดูเหมือนถูกมองทะลุปรุโปร่ง ทำให้ดูราวกับเป็นกระต่ายขาวตัวหนึ่งที่ทำอะไรไม่ถูก
เฉินเฟิงจึงค่อยๆวางตัวเธอลงบนเตียง แล้วถลกมุมด้านหนึ่งของชุดกี่เพ้าขึ้นมา ขาเรียวยาวที่ขาวดังหิมะนั้นก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าของเฉินเฟิง
ในใจคิดอยากจะไปสัมผัสลูบไล้ผิวที่ใสนุ่มเด้งนั้นเสียเหลือเกิน แต่เฉินเฟิงก็หยุดความคิดในสมองเช่นนั้นไปได้ จึงละสายตาหันไปมองตรงหัวเข่าที่บาดเจ็บของLeona
ผิวหนังตรงนั้นถลอกไปบ้าง มีเลือดออกมาเล็กน้อย เฉินเฟิงจึงไปหายาห้ามเลือดที่อยู่ในลิ้นชักของห้องพักโรงแรม แล้วหยิบออกมาเตรียมที่จะทาให้กับLeona
Leonaถามด้วยความกังวลว่า “ม
