ป เขาก็ยังพูดขอบคุณเฉินเฟิงอย่างเกรงใจ
เฉินเฟิงยิ้มแล้วพูดว่า “ฉันก็บอกแล้วไง แกช่วยชีวิตฉันไว้ ฉันก็ต้องตอบแทนบุญคุณแน่นอน แต่ครั้งนี้ก็ไม่สามารถทดแทนขอบคุณที่ช่วยชีวิตไว้ทั้งหมดหรอก ถ้าแกยังจะมีปัญหาอะไรอีก ก็ยังมาหาฉันได้ตลอดเวลาเลยนะ”
แต่ว่าไป๋ซิงส่ายหน้าแล้วพูดว่า “คุณชายเฉิน เรื่องที่ช่วยชีวิตคุณวันนั้นก็อย่าเก็บใส่ใจอีกเลย ถ้าหากไม่ใช่เพราะว่าพี่น้องสองสาวตระกูลฉางแล้ว อาศัยฉันคนเดียวคงทำอะไรไม่ได้หรอก คนที่ช่วยชีวิตแกจริงๆแล้ว ก็ยังคงเป็นพี่น้องสองคนนั้นมากกว่า”
เมื่อพูดถึงพวกเธอทั้งสองแล้ว เฉินเฟิงก็ไม่มีอารมณ์ที่จะพูดต่อไปอีกแล้ว
จึงได้ร่ำลากับSouthco จากนั้นเขาก็เดินจากไป
ส่วนเรื่องที่จะต้องทำต่อไปของเฉินเฟิงนั้นก็คือจะต้องไปตามที่อยู่ที่เขียนไว้ในกระดาษโน๊ตนั้น
และก็เป็นจริงเช่นนั้น เพียงแค่ไปนั่งรอในล็อบบี้ของโรงแรมไม่นานนัก Leonaก็เดินตามหลังเข้ามาแล้ว
เมื่อเห็นเฉินเฟิงแล้ว Leonaก็ยิ้มให้
“คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันจะต้องกลับมาในเวลานี้ ถ้าฉันกลับมาดึกกว่านี้ล่ะ งั้นคุณก็จะต้องรออย่างนี้ต่อไปเหรอ?”
เฉินเฟิงก็ยิ้มแล้วพูดว่า “ผู้หญิงก็มีสัญชาตญาณของผู้หญิง ส่วนผมก็มีสัญชาตญาณของผมเอง อีกอย่างสัญชาตญาณของผมมักจะแม่นยำเสมอ”
Leonaใช้นิ้วมือจิ้มไปตรงหน้าผากของเฉินเฟิง แล้วค่อยๆเอียงตัวเข้าใกล้เฉินเฟิง ยิ้มแล้วพูดว่า “งั้นฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าสัญชาตญาณของคุณจะแม่นยำขนาดไหน คุ
