่สามารถที่จะตกลงกับเขาได้ทันที ก็ยังพูดอย่างสงวนท่าทีว่า “นี่ฉันก็รับปากอะไรไม่ได้แน่นอนหรอกนะ ถึงแม้ฉันจะรู้จักกับเจ้าผู้เฒ่าคนนั้นก็จริง แต่เขาจะเห็นแก่หน้าฉันหรือเปล่า ฉันก็ยังไม่แน่ใจเลย”
ไป๋ซิงกลับไม่รู้สึกว่ามีปัญหาอะไร พูดอย่างดีใจว่า “ขอเพียงคุณชายเฉินช่วยพาฉันไปพบกับSouthco ฉันก็มีความมั่นใจที่จะทำให้เขาตกลงร่วมมือกับฉันได้”
เฉินเฟิงก็ไม่รู้ว่าเขาทำไมถึงได้มีความมั่นใจขนาดนี้ แต่คิดดูแล้วก็พูดตอบตกลงว่า “ได้ ฉันจะช่วยแกติดต่อกับตาแก่นั่นให้ สำหรับเรื่องต่อจากนั้น ฉันก็แค่ช่วยแกได้เท่านี้ แต่สำคัญที่สุดก็ต้องดูที่ตัวแกเองนั่นแหละ”
แต่ว่าเพียงแค่นี้ไป๋ซิงก็ดีใจมากแล้ว
ตอนเวลาที่เขาเข้ามาก็แลดูหน้านิ่วคิ้วขมวด แต่ตอนที่จากไปกลับเปลี่ยนเป็นหน้าระรื่นสดใส
แต่ว่าเฉินเฟิงก็ไม่มีเบอร์โทรศัพท์โดยตรงของSouthco ดังนั้นเขาจึงติดต่อให้สือโพ่จุน ทางนั้นส่งหมายเลขโทรศัพท์มาให้
หลังจากที่เฉินเฟิงโทรไปแล้ว ผ่านไปสักครู่ก็มีคนรับสาย
“คุณคือใครครับ?” อาจจะเป็นเพราะว่าเป็นเบอร์ที่ไม่คุ้น ดังนั้นSouthco จึงถามขึ้น
เฉินเฟิงตอบว่า “ฉันเอง เฉินเฟิงไง”
“เฉินเฟิง ไอ้หมอนี่นายทำไมจู่ๆก็โทรมาหาฉันกะทันหันอย่างนี้ล่ะ หรือว่านายคิดอยากจะมายืมเงินฉันเหรอ? ฉันจะบอกให้นะ มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว”
เฉินเฟิงขมวดคิ้ว เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมไอ้หมอนี่ถึงได้พูดแบบนี้ เขาจึงรีบปฏิเสธไปว่า “ทำไมถึงคิดว่าฉันจะยื
