มเงินนายล่ะ ตอนนี้เงินนายมีมากกว่าฉันแล้วเหรอ? ถ้านายไม่มีเงินละก็ จำไว้นะมาหาฉันได้ ฉันจะให้เงินนายก้อนหนึ่งไปลงทุนต่อเลย”
Southco หัวเราะแล้วพูดว่า “ฮ่าๆ นายก็ยังตลกอย่างนั้นเหมือนเดิม แต่ว่า เร็วๆนี้ฉันก็สนใจโครงการใหญ่อยู่โครงการหนึ่งนะ โครงการใช้แร่แรร์เอิร์ธ เป็นไงล่ะ นายสนใจบ้างไหม ถ้านายจะมาร่วมลงทุนด้วยละก็ ฉันบอกนายได้เลยว่ารับรองนายจะได้เงินกำไรมหาศาลเลยทีเดียว”
เฉินเฟิงคิดแล้วก็พูดปฏิเสธไปว่า “นี่ฉันคงไม่ไปแย่งกับนายหรอกนะ ฉันคิดว่าลำพังนายคนเดียวคงไม่ขาดเงินลงทุนหรอก ถ้าถึงเวลาเข้าตลาดเมื่อไหร่ ฉันอาจจะคิดพิจารณาดูอีกทีก็ได้”
Southcoพูดด้วยความเสียดายว่า “งั้นมันน่าเสียดายจริงๆเลยนะ ที่จริงเรื่องเงินทองก็น่าจะ ร่วมมือช่วยกันหาด้วยกัน ดูไปแล้วนายคงต้องมีแหล่งที่หาเงินอะไรที่ไหนอีกล่ะสิ”
เฉินเฟิงก็ไม่ถกเถียงอะไรกับเขาในปัญหาเรื่องนี้ จึงถามเรื่องของไป๋ซิงขึ้นมา
“โครงการใหม่ของนายตอนนี้อยู่แถบทะเลทรายใช่หรือเปล่า?”
Southco พูดอย่างประหลาดใจว่า “เฉินเฟิง นายรู้ได้ยังไงล่ะ? นายแอบสอดแนมฉันเหรอ ถ้านายคิดอยากจะเข้ามาร่วมทุนด้วยละก็ ฉันย่อมต้องดีใจเป็นธรรมดา แต่นายก็ไม่น่ามาสะกดรอยตามฉันอย่างนี้เลยนะ……”
เฉินเฟิงฟังแล้ว นี่มันเป็นการคิดแบบมโนอะไรได้ถึงเพียงนี้ จึงรีบพูดตัดตอนเขาว่า “ฉันคงไม่คิดจะไปสอดแนมนายหรอกนะ พอดีฉันก็มาอยู่ทะเลทรายที่นี่ ดังนั้นจึงได้รู้เรื่องนี้ ตอนนี้ตัว
