ดินลงมาจากรถ สำหรับผู้ชายคนนั้น เฉินเฟิงมองแค่แวบเดียว ก็จำได้ว่าเป็นชายร่างกำยำคนนั้นที่อยู่กับไป๋ซิง
ส่วนหญิงสาวอีกคนนั้นก็ไม่รู้ว่าเป็นใคร ก็ไม่ใช่หญิงสาวเซ็กซี่ที่เฉินเฟิงเคยพบเจอคนนั้น
หลังจากพวกเขาลงจากรถแล้ว ชายร่างกำยำเมื่อเห็นเฉินเฟิงนั่งอยู่ตรงนั้น เขาจึงเดินตรงเข้าไปหา หญิงสาวคนนั้นยิ้มให้กับเฉินเฟิงจากนั้นก็เดินเข้าไปในบ้าน
“คุณมานั่งอยู่ที่นี่ทำไมล่ะ?” ชายร่างกำยำถาม
“ก็มานั่งเล่นเฉยๆ” เฉินเฟิงตอบ
ในเมื่อเฉินเฟิงไม่อยากพูดอะไร ชายร่างกำยำก็ไม่ใส่ใจ แล้วพูดต่อไปว่า “คุณชายไป๋ให้คุณพักอยู่ที่นี่ก่อน รอให้บาดแผลหายดีแล้ว เขาก็จะมาหาคุณเอง”
เฉินเฟิงกลับถามขึ้นว่า “คุณชายไป๋คนไหนล่ะ ฉันรู้จักทั้งสองคนเลย”
ชายร่างกำยำก็ไม่ได้คิดจะพูดหยอกเล่นกับเฉินเฟิง “คุณก็รู้ว่าเป็นคนไหน”
เฉินเฟิงก็ไม่ถือสาที่ชายร่างกำยำคนนั้นจะโกรธ ได้แต่ถามต่อไปว่า “พวกแกให้ฉันมารักษาตัวอยู่ที่นี่ คิดอยากจะให้ฉันช่วยพวกแกทำอะไรใช่ไหมล่ะ?”
ชายร่างกำยำหยิบบุหรี่ซองหนึ่งออกมาจากกระเป๋า ยื่นให้กับเฉินเฟิงอย่างเป็นมิตร เฉินเฟิงก็ส่ายหน้า ส่วนตัวเขาก็หยิบออกมาหนึ่งมวนแล้วจุดบุหรี่ขึ้น
เขาพูดว่า “เรื่องแบบนี้ ฉันก็ไม่ค่อยใส่ใจหรอก ฉันเพียงแต่รู้ว่าคุณชายไป๋พูดอย่างนี้ ส่วนคุณก็เป็นคนที่มีฝีมือร้ายกาจมาก ถ้าคุณอยากจะไปจากที่นี่ คุณชายไป๋ก็ไม่ขัดขวางคุณหรอก แต่ว่าเรื่องที่เขาเคยได้ช่วยชีวิตคุณไว้ เขาหวังว่าคุณคว