หมือนเป็นของตัวเองแล้ว ถ้าหากยังเป็นเช่นนี้อีกต่อไป เขาอาจจะต้องตัดสินใจใช้วิธีย้อนพลังเพื่อเสริมกำลังแล้ว
แต่ว่าในใจเขายังรู้สึกกังวล นั่นก็คือคนที่นั่งอยู่ในรถนั้นเมื่อเห็นชายร่างใหญ่คนนี้พ่ายแพ้แล้ว เขาจะทำอะไรหลงหลินหรือไม่
อีกทั้งสถานการณ์เช่นนั้นก็ไม่แน่นอน เขาก็กลัวว่าสุดท้ายแล้วอาจจะเป็นการทำร้ายพี่น้องสองสาวก็ได้
ไอ้ตัวแสบที่เดินออกมานั้น หลังจากที่เฉินเฟิงได้เห็นหน้าแล้ว ก็ไม่รู้สึกแปลกใจอะไรมากนัก เมื่อครู่ถูกบังตาไว้จึงมองหน้าเขาไม่ชัด ตอนนี้ได้เห็นหน้าตาท่าทางที่ดูเหมือนชอบเหยียดหยาบผู้อื่นเช่นนี้ ทำให้เฉินเฟิงเห็นแล้วคิดอยากจะตรงเข้าไปตะบันหน้าสักที แล้วเหยียบกระทืบลงไปจนเขาจำหน้าใครไม่ได้อีกเลย
เสียดายที่ว่านี่เป็นเพียงจินตนาการที่เขามโนขึ้นมาเอง
“ท่านปู่ไม่อยากให้ฉันแตะต้องแก แต่ว่าแกกลับไม่รู้จักแยกแยะชั่วดี ดันทุรังวิ่งเข้ามารนหาที่เอง” ชายหนุ่มคนนั้นพูดอย่างเยาะเย้ย
เฉินเฟิงไม่ได้พูดอะไร เขาคอยระวังชายร่างกำยำคนนี้ พลางคิดว่าจะจัดการกับชายหนุ่มคนนี้อย่างไรดี
ขอเพียงแค่จับตัวเขาไว้ได้ เฉินเฟิงเชื่อว่าชายร่างกำยำคนนี้ก็ต้องเชื่อฟังเขาอย่างแน่นอน
แต่เสียดายที่ว่าความคิดเช่นนี้มันง่ายดายเกินไป ชายร่างกำยำก็จ้องมองเขาอย่างไม่ละสายตา แทบจะรู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร จึงได้เตรียมตัวล่วงหน้าไว้แล้ว
“ฉันคิดว่าแกจะเก่งกาจมาก แต่ว่าสุดท้ายแล้ว แม้แต่อะสี่ยังสู้ไม่ได้เลย ท่านปู่แก่
