ิรภัยธนาคารยูบีเอสได้ พร้อมกับค่าใช้จ่ายมวลรวมสำหรับค่าดูแลรักษาที่ไม่ใช่แค่เงินจำนวนน้อยๆ ด้วยแล้ว คิดแล้วถ้าไม่ใช่อัญมณีที่มีมูลค่ามากๆ ก็คงจะไม่สามารถเอาไปฝากไว้ที่นั่นได้
แต่ยังไม่ทันที่ความประหลาดใจของเฉินเฟิงจะสิ้นสุดลง เชียนสวนยี่ก็ชี้ไปยังกล่องใบสุดท้าย
“และนี่คือสิ่งที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นของขวัญตอบแทนที่แท้จริง เพราะมันคือหุ้นสิบเปอร์เซ็นในบริษัทตระกูลเชียนของพวกเรา ”
ของขวัญตอบแทนชิ้นนี้ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่ยากจะประเมินมูลค่ามากที่สุดในบรรดาของเหล่านี้แล้ว
เพราะหากว่าตระกูลเชียนสามารถรักษาสถานะภาพในตอนนี้เอาไว้ได้ตลอด เช่นนั้นเมื่อเทียบกับของขวัญไม่กี่อย่างก่อนหน้านี้ที่เมื่อเอามารวมกันแล้ว ของชิ้นนี้ก็ยังถือว่ามีมูลค่ามากกว่าเป็นหลายเท่า แต่หากเกิดล้มละลายขึ้นมา นี่ก็จะกลายเป็นเพียงแค่แผ่นกระดาษเปล่าและไร้มูลค่าเท่านั้น
อย่างไรก็ตามการที่สามารถนำเอาหุ้นสิบเปอร์เซ็นออกมาแบบนี้ สามารถทำให้มองเห็นถึงความห้าวหาญในตัวของเชียนสวนยี่ได้เลย เพราะหากไม่ใช่คนที่มีความกล้าที่จะทำใจยกของแบบนี้ให้ผู้อื่นจริงๆ คนธรรมดาทั่วไปคงไม่มีใครตัดสินใจเรื่องนี้แบบนี้เด็ดขาด
รอจนกระทั่งเชียนสวนยี่พูดจบ หลงหลินถึงได้เอ่ยปากพูดอีกครั้ง： “ของเหล่านี้พวกเรารับไว้ไม่ได้จริงๆ ”
แม้แต่เฉินเฟิงเองก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน เพราะสิ่งของเหล่านี้กับการช่วยชีวิตนายท่านเชียนเป็นการแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่า และยังถือว่าเป็
