พอถึงเวลาเที่ยงวัน พวกเขาก็กลับไปเยี่ยมดูอาการของหลงหลินอีกครั้ง แต่เพราะว่าหลงหลินได้รับบาดเจ็บ ดังนั้นทั้งสองจึงไม่ได้รบกวนอะไรมาก เพียงแค่พูดคุยกับเธอไม่กี่คำก็ออกมา
สำหรับเรื่องการลอบสังหารนั้น เดิมทีหากว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ทุกอย่างก็คงจะง่ายกว่านี้ แต่น่าเสียดายเป็นเพราะว่าวิธีการย้อนพลังของเฉินเฟิงทำให้เขาฆ่าสองคนนั้นไป ทั้งยังตายอย่างน่าอนาถอีกต่างหาก
ในขณะที่ตระกูลเชียนเองก็ได้ตรวจสอบศพเรียบร้อยแล้ว แต่ยังคงไม่พบอะไรดังเดิม อีกทั้งสองคนนี้เหมือนจะไม่ใช่คนมีชื่อเสียงในวงการศิลปะการต่อสู้ และยิ่งดูไม่เหมือนคนที่ตระกูลเชียนไปมีความบาดหมางด้วย
ถึงอย่างนั้นตระกูลเชียนก็ไม่สามารถที่จะหยุดเพียงเท่านี้ เพราะยังไงก็ต้องตรวจสอบให้ชัดเจนว่าสองคนนี้เข้ามาในตระกูลเชียนได้อย่างไร และเหตุใดถึงได้ลอบเข้าไปถึงทางฝั่งของลานเล็กนั้นได้
และในท้ายที่สุดจึงได้ข้อสรุปว่าเกิดจากการละเลยในการป้องกัน เพราะตอนนี้ได้เน้นย้ำให้มีการดูแลป้องกันทางฝั่งของนายท่านเชียนเป็นเสียส่วนมาก จึงทำให้ไม่สามารถดูแลที่นี่ได้อย่างทั่วถึง
พอตกบ่าย เชียนสวนยี่ก็ได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง
โดยตอนนี้เฉินเฟิงยังคงไปพบเชียนสวนยี่พร้อมกับเฟิ่งซี ทว่าคราวนี้สีหน้าของเชียนสวนยี่เหมือนจะมีความลำบากใจบางอย่าง
เฟิ่งซีกล่าวถามอย่างอ่อนโยน： “เจ้าตระกูลเชียน ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไร คุณพูดออกมาตามตรงเถอะค่ะ ไม่อย่างนั้นพวกเราก็ได้แค่กัง
