่าเมื่อก่อนหรือไม่ แต่ว่าตอนนี้เขารู้เพียงแค่ว่าความเจ็บนั้นก็ยังคงยากที่จะรับมือได้ มันเป็นความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูของร่างกาย ไม่ต่างอะไรกับการเป็นตะคริวเลย
ซึ่งเมื่อคนตระกูลเชียนเห็นอย่างนั้นจึงต่างลดดาบลง แต่ว่าในเวลานั้นเขาก็เจ็บปวดอย่างหนักจนหมดสติไปแล้ว
เวลาเพียงคืนเดียว ตระกูลเชียนก็ต้องเผชิญกับเรื่องราวแบบนี้แล้ว จึงทำให้เชียนสวนยี่เกิดความหงุดหงิดใจขึ้นมาอย่างมาก ทั้งที่กำลังได้เห็นอาการของนายท่านเชียนกำลังดีขึ้นมาเรื่อยๆ กลับคิดไม่ถึงเลยว่าจะมีคนลอบเข้ามาทำร้ายสองพี่น้องตระกูลฉางแบบนี้ได้
ถ้าหากว่าไม่สำเร็จก็คงจะไม่เป็นอะไร แต่ภายในการดูแลของตระกูลเชียน กลับปล่อยให้คนอื่นมาทำร้ายหลงหลินไปเสียได้ และเมื่อเป็นเช่นนี้จะไม่ให้เขาโมโหได้อย่างไร
และยิ่งเมื่อมองดูไปยังเหล่ายอดฝีมือ ก็ยิ่งรู้สึกประหลาดใจมากขึ้นไปอีกที่แต่ละคนไม่มีใครสังเกตเห็นอีกฝ่ายเข้ามาเลย
ความโกรธที่ควรมีตอนนี้ไปถูกปลดปล่อยไปจนหมดแล้ว แต่อย่างว่าเรื่องนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นความผิดของพวกเขาไปเสียหมด ดังนั้นเมื่อถึงยามที่ต้องปลอบประโลม ก็ควรปลอบประโลม
“พวกเขาทำเหมือนตระกูลเชียนเป็นเพียงทางผ่าน คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไปเสียดื้อๆ นี่ถือเป็นการท้าทายตระกูลเชียนอย่างมาก ผมรู้ว่าในใจของทุกท่านก็คงจะไม่เป็นสุขเช่นกัน แต่เมื่อตอนนี้เกิดเรื่องเช่นนี้แล้ว พวกเขาได้เหยียบย่ำข้ามหัวพวกเราไปแล้ว แล้วพวกเราจะนิ่งนอนใจอย่า
