ม เชียนสวนยี่ก็ยังรู้สึกดีใจมาก
“งั้นคุณหนูก็คงมีวิธีรักษาแล้วสิ มีทางรักษาได้ก็พอแล้ว ไม่ว่าจะมีความหวังมากน้อยเพียงใดก็ตาม หวังว่าคุณหนูจะต้องช่วยรักษาพ่อฉันต่อไปด้วย ตระกูลเชียนเราจะรู้สึกซาบซึ้งอย่างหาที่สุดไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของอะไร ขอเพียงแต่ที่บ้านตระกูลเชียนเรามี ก็สามารถจัดหามามอบให้คุณหนูทั้งนั้น”
หลงหลินพูดว่า “เรื่องที่จะขอบคุณค่อยพูดกันวันหลัง ฉันต้องการจะตรวจร่างกายของนายท่านก่อน คุณและคนอื่นๆออกไปข้างนอกก่อน”
เชียนสวนยี่ก็ย่อมไม่ปฏิเสธ ถึงแม้นางพยาบาลคนนั้นดูลังเลบ้างเล็กน้อย แต่ว่าเชียนสวนยี่ก็ส่งสายตาให้ จึงเดินออกนอกห้องไป สุดท้ายแล้วเชียนสวนยี่มองไปยังเฉินเฟิง
หลงหลินกลับพูดว่า “มีบางเรื่องต้องการความช่วยเหลือจากเขา ดังนั้นเขาจำเป็นที่ต้องอยู่ที่นี่”
เชียนสวนยี่ก็เลยไม่ได้พูดอะไร หลังจากปิดประตูแล้ว ภายในห้องก็มีเพียงพวกเขาสามคนเท่านั้น
เฉินเฟิงก็นึกไม่ถึงว่าตัวเองจะมั่วมาถึงที่นี่ได้ อีกทั้งคนที่อยู่ตรงหน้าก็คือนายท่านของตระกูลเชียน
ถ้าเขาตอนนี้จะจับนายท่านตระกูลเชียนเป็นตัวประกันแล้ว ก็คาดว่าตระกูลเชียนทุกคนก็ล้วนต้องเชื่อฟังเขาแน่ แต่ว่าเขาก็เพียงแค่นึกมโนเท่านั้นเอง
ตอนนี้หลงหลินพูดว่า “ยังจะยืนบื้ออยู่ทำไม เอากระเป๋ายามานี่สิ”
เฉินเฟิงถูกตะโกนเรียกจึงสะดุ้งตื่นขึ้นทันที เขาหยิบกระเป๋ายาแล้วยื่นให้ตรงหน้าหลงหลิน
เฟิ่งซีก็มองดูร่างกายของนายท่าน จากนั้นก็พู
