แต่เมื่อในตอนที่ฝนปรอยลงบนใบหน้าจนเขาฟื้นขึ้นมา จากเดิมทีที่เขาคิดว่าจะยังคงเป็นดังทุกครั้ง แต่ปรากฏว่าอยู่ๆ เขาก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างขาดหายไป
หลี่จื่อเยว่หายตัวไป ตอนนี้ข้างกายของเขาไม่ได้มีหญิงสาวชุดแดงคนนั้นอีกแล้ว
ในใจของเฉินเฟิงตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก เขารีบลุกขึ้นในทันทีก่อนจะเดินไปหาในบริเวณโดยรอบ แต่เมื่อตามหาจนวนครบหนึ่งรอบแล้ว เขาก็ยังไม่เห็นร่างของเธอเลย
อยู่ๆ คนก็หายไปกลางอากาศเสียอย่างนั้น
ไม่สิ เรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากที่เขาหมดสติไป เขายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเลย คงจะต้องเป็นเวลานั้นที่มีคนเอาตัวหลี่จื่อเยว่ไปแน่นอน
แต่ว่ามันคือใครกันแน่ แล้วตอนนี้หลี่จื่อเยว่จะยังคงมีชีวิตปลอดภัยหรือเปล่านั้นเฉินเฟิงไม่อาจรู้ได้เลย
ตอนนี้ฝนที่ยิ่งตกก็ยิ่งหนักขึ้นเรื่อยๆ คนที่หลับอยู่ตรงพื้นต่างพากันตื่นขึ้นมากันหมดแล้ว พวกเขาเป็นเหมือนหนุ่มสาวที่สนุกสนานไปกับค่ำคืนแห่งงานรื่นเริง พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็กลายเป็นวันใหม่แล้ว
บางคนก็พากันออกไปจากที่นี่แล้ว ในขณะที่บางคนยังอยู่ที่นี่ต่อสักพัก
เฉินเฟิงเข้าไปถามไถ่พวกเขา แต่พวกเขากลับไม่มีใครรู้เลย พวกเขาอยู่ที่นี่เพียงแค่เพลิดเพลินไปกับเสียงเพลงนั้นพร้อมกับเชื่อว่าเป็นกระบวนการหนึ่งในการสวดภาวนาเท่านั้น
เฉินเฟิงเริ่มรู้สึกสิ้นหวัง แต่ในตอนที่เขาไร้ซึ่งเบาะแสที่จะไปตามหาเธอนั้น เขาก็ได้สังเกตเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่เดินออกมาจากกลางทุ่งเพียงตัวคน
