้อข้อมูลเดียวของคุณ”
เฉินเฟิงรู้ดีว่าตอนนี้เหลืออีกเพียงขั้นตอนเดียวเท่านั้น จากนั้นเขาก็เขียนตัวเลขลงไปในเช็คเงินสดทันที ก่อนจะยื่นให้กับอีกฝ่าย
หญิงสาวมองดูตัวเลขบนเช็คเงินสดที่ถูกเขียนไว้อย่างชัดเจน จากนั้นเธอก็ไม่มีความคิดอะไรที่จะต้องแย้งอีกต่อไป
หญิงสาวยื่นมือไปจับขอบเช็คเงินสดใบนั้น ราวกับไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเลขที่เขียนอยู่บนนั้นจะเป็นของจริง ทั้งยังไม่อยากจะเชื่อว่าเฉินเฟิงจะทำแบบนั้นจริงๆด้วย
เธอเม้มริมฝีปากที่ค่อนข้างแห้งของตัวเองก่อนจะพูดกับเฉินเฟิง： “ฉันจะบอกเรื่องสถานที่แห่งนั้นให้กับคุณ แต่ว่าคุณห้ามบอกใครเด็ดขาดว่าฉันเป็นคนบอกเรื่องนี้กับคุณ ”
เฉินเฟิงเข้าใจอย่างง่ายดาย ก่อนจะพยักหน้า： “คุณวางใจได้เลย จนถึงตอนนี้แม้แต่ชื่อของคุณผมยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ ต่อให้อยากจะพูดก็ทำไม่ได้อยู่ดี ”
และเมื่อคิดแล้วก็เป็นแบบนั้นจริงๆ หญิงสาวคิดไปคิดมาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูด ： “อันที่จริงตอนที่ฉันออกมาจากที่นั่นโดยที่ไม่ได้มีความทรงจำอะไรมากเกี่ยวกับที่นั่นเลย ”
