กย้ายตามท่วงทำนองดนตรี ราวกับว่าทุกคนต่างก็ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีเยี่ยมเสียอย่างนั้น เพราะพวกเขาสามารถเคลื่อนไหวตามท่วงทำนองได้อย่างแม่นยำ
และถ้าสาเหตุของเรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นมาจากเสียงดนตรี อย่างนั้นมันเกิดมาจากอะไรกันแน่ แล้วใครที่เป็นคนจัดเตรียมดนตรีพวกนี้
เฉินเฟิงคิดไปพลางเดินกลับไปอยู่ข้างกายหลี่จื่อเยว่อีกครั้ง
เพราะเขาเริ่มทนไม่ได้ที่เห็นหลี่จื่อเยว่ไปเคลียคลอใกล้ชิดกับคนแปลกหน้าพร้อมกับโยกย้ายสะโพกของตัวเองไปมาอย่างนั้น
เขาเดินเข้าไปดึงตัวหลี่จื่อเยว่ให้เข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของตัวเอง แล้วพาเธอเต้นไปตามจังหวะพร้อมกัน
แม้จะเกิดความหึงหวงที่แสนแปลกประหลาดนี้ขึ้น แต่เฉินเฟิงกลับไม่อยากจะรู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร และเพียงแค่ได้กลิ่นจางๆ จากตัวของหลี่จื่อเยว่ ในใจของเขาก็สงบลงไปอย่างน่าประหลาด
และก็เป็นแบบนี้จนผ่านไปเป็นเวลานาน เฉินเฟิงได้กลิ่นอะไรบางอย่าง แต่เขาในเวลานี้เหมือนจะหลงใหลอยู่กับความงดงามอันแสนนุ่มนวลข้างกายของเขาไปโดยสมบูรณ์แล้ว และไม่ได้คิดถึงการตามหาสาเหตุของเรื่องนี้อีก
กระทั่งแสงอาทิตย์กระทบลงบนหน้าของเขา วันใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
เฉินเฟิงลืมตาตื่น แต่กลับไม่ได้มีความตกใจเหมือนครั้งก่อน เขาเพียงแต่ค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง
ส่วนหลี่จื่อเยว่ที่อยู่ข้างๆ เขานั้นยังคงหลับสนิทอยู่ โดยรอบๆ นั้นยังคงเห็นหนุ่มสาวนอนหลับใหลกันอยู่เช่นเคย ในขณะที่กองไฟได้มอดไปตั้งนานจนก