่ไปพี่ชิงจือแล้วหรอคะ？” หลี่จื่อเยว่ถามโดยยังไม่รู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกายของตัวเอง
เฉินเฟิงเพียงตอบกลับอย่างขอไปทีเท่านั้น： “เพราะว่ามีเรื่องบางอย่างที่ฉันจะต้องจัดการที่นี่ แค่เชื่อฟังฉันก็พอแล้ว พวกเราไปยังตำบลใกล้ๆ ที่นี่เพื่อเตรียมตัวกันก่อนแล้วกัน ตอนเย็นค่อยกลับมาใหม่ ”
ทางด้านหลี่จื่อเยว่ที่นึกถึงเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ก็อยากที่จะปฏิเสธ เพราะเธอคิดว่าเรื่องแบบนี้สำหรับผู้หญิงแบบเธอแล้วถือเป็นเรื่องที่ดูย่ำแย่อย่างมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่รู้ว่าทำไมในใจของเธอถึงมีความคาดหวังบางอย่างเกิดขึ้น
เมื่อไปยังตำบล ทั้งกินพร้อมทั้งอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างก็ดูผ่อนคลายขึ้นมา รอจนบ่ายสามกว่า เฉินเฟิงก็พาหลี่จื่อเยว่กลับมาที่สถานที่จัดงานรอบกองไฟอีกครั้ง
และดูเหมือนว่าคนที่มาที่นี่จะไม่ใช่กลุ่มคนเดิมๆซ้ำๆ อย่างเช่นชายร่างบางที่เฉินเฟิงได้เจอเมื่อคืนนี้ วันนี้เฉินเฟิงกลับไม่ได้เห็นเขาอีกเลย ทั้งยังมีอีกหลายคนที่เหมือนเพิ่มเข้ามา ซึ่งเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าเป็นคนที่มาใหม่หรือเปล่า
แต่จำนวนของผู้คนที่นี่ยังคงไม่ต่ำกว่าร้อยคนอยู่ดี
ครั้งนี้เฉินเฟิงไม่อาจละทิ้งรายละเอียดของทุกอย่างได้อีก ดังนั้นตั้งแต่เริ่มจนจบเขาจึงคอยตั้งหน้าตั้งตาสังเกตสิ่งที่จะเกิดขึ้นกลางทุ่งนั้นอย่างไม่ละสายตาเลย
กระทั่งในตอนที่พระอาทิตย์ใกล้จะตก ก็มีคนขนฟืนลงมาจากรถขนส่งคันหนึ่ง ซึ่งนั่นค
