ีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นนะ”
แล้วชายที่เป็นผู้นำคนนั้นก็ยิ้มเยาะขึ้นมา： “ในกลุ่มพี่น้องของเรา ไม่มีทางที่จะทำเรื่องหักหลังทรยศแบบนี้หรอก”
แต่ยังไม่ทันที่เฉินเฟิงจะได้พูดอะไร จู่ๆ เขาคนนั้นก็มีเลือดสดพุ่งออกมาจากปาก ก่อนที่เขาจะเบิกตากว้างแล้วหันไปยังด้านหลังของตัวเองด้วยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ คนที่ยืนอยู่ด้านหลังของเขากำลังใช้มีดแทงไปยังหัวใจของเขาจากด้านหลัง
เขายังไม่ทันแม้แต่จะได้พูดอะไรก็ล้มลงไปด้วยความไม่ข้องใจ
เฉินเฟิงยิ้มออกมา： “พวกคุณยังจะรออะไรอยู่อีก มีคนเริ่มลงมือแล้ว”
แต่ยังไม่ทันที่เฉินเฟิงจะพูดจบ อีกสามคนที่เหลือก็เริ่มต่อสู้กันขึ้นมา
“คุณนี่มันคนต่ำทรามจริงๆ” ชิงจือเองก็หยุดการเคลื่อนไหว แล้วมองดูพวกเขาต่อสู้กันเองก่อนจะหันไปพูดกับเฉินเฟิงด้วยความเย็นชา
แต่เฉินเฟิงกลับไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของเธอเลยสักนิด： “พวกเขาก็ไม่ใช่คนดีอะไร จะตายก็ให้ตายไปเถอะ”
เพียงไม่นานพวกเขาทั้งสามคนก็ต่อสู้จนรู้ผลแพ้ชนะ ชายหนึ่งในนั้นเดินมาตรงหน้าของเฉินเฟิงพวกเขาสองคน เขาที่ตอนนี้เหมือนจะได้รับบาดเจ็บแต่ยังไม่หนักถึงแก่ชีวิตพลางพูดขึ้นมา
“ที่คุณพูดไว้ก่อนยังคำไหนคำนั้นหรือเปล่า？”
เฉินเฟิงพยักหน้าพลางตอบกลับ： “แน่นอน พวกเราไม่มีความจำเป็นอะไรเลยที่เพียงเพื่อหนึ่งชีวิต หนึ่งชีวิตที่ไร้ค่าแล้วทำลายความน่าเชื่อถือของตัวเอง”
ถึงแม้ว่าเฉินเฟิงจะกล่าวดูถูกเขา แต่เขากลับยิ้มออกมา เพราะอย่างน้อยขอเพีย
