พราะนั่นเป็นที่ที่แพงที่สุดในหยางเจียงแล้ว
“แกนี่ขี้โม้ได้สุดจัดเลยหว่า แค่นาฬิกาเก๊อันเดียวมีค่าเท่ากับคอนโดสองหลัง ทำไมแกถึงไม่ขึ้นสวรรค์เลยล่ะ ！”
เฉินเฟิงหัวเราะ บางครั้งช่องว่างมันก็มากเกินไป เพราะแม้แต่โอกาสในการแสดงยังไม่มีเลย แต่ถึงยังไงอีกฝ่ายก็ดูไม่เข้าใจ เพราะสำหรับเขาแล้วบางทีนาฬิกาเรือนนี้ก็คงจะไม่ต่างอะไรกับของที่วางขายตามแผงขายของ
“ในเมื่อคุณไม่รู้ ก็ช่างมันเถอะ แต่ว่าคอนโดหลังเดียวมันไม่คุ้มราคาจริงๆ ผมว่าคุณกลับบ้านไปหาเงินเพิ่ม ดูว่าพอจะซื้อเพิ่มอีกหลังได้หรือเปล่า แบบนั้นอาจทำให้สาวสวยคนนี้ยอมเปิดปากพูดก็ได้”
ในขณะที่เฉินเฟิงกำลังแสดงท่าทีโอ้อวด เขาก็รับรู้ถึงสายตาเย็นชาที่จ้องมองมายังตัวเขา แน่นอนว่าชิงจือไม่ชื่นชอบให้คนอื่นมาล้อมมุงดูเธอเหมือนกับลิงแบบนี้ ดังนั้นหลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็หุบปากเงียบทันที เพราะเขาไม่อยากจะไปยั่วโมโหผู้หญิงนิสัยประหลาดคนนี้
“รออยู่ตรงนี้แหละ แค่นาฬิกาเก๊อันเดียวยังกล้าจะมาข่มคนอื่น เพื่อนของฉันเป็นคนชอบเล่นนาฬิกาพอดี ถึงเวลาอย่าหาว่าฉันไม่เตือนแล้วกัน ถ้าขายหน้าอย่าวิ่งหางจุกตูดไปแล้วกัน”
เฉินเฟิงคิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าหมอนี่จะเอาจริงเอาจังขึ้นมา และหลังจากที่เขาจากไปไม่นาน เขาก็กลับมาที่ขบวนรถนี้อีกครั้ง
พร้อมกับชายหนุ่มที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเขาที่เดินตามมาด้วย แต่คนนี้ดูจะมีความเป็นผู้ดีมากกว่า
“ว่ายังไง แน่จริงก็เอานาฬิกาเก๊อั
