้ว่า ชีวิตของเขาอยู่กับเขาแค่ชั่วคราว ข้าจะต้องมาเอามันไปอย่างแน่นอน”
ก่อนที่เขาจะออกไป ก็หันไปบอกกับชิงชิว
ชิงชิวให้คำสัญญาว่าจะบอกเฉินเฟิงอย่างแน่นอน แต่เขาไม่รับปากว่าจะได้เจอกับเฉินเฟิงอีก
ทำได้แค่รอให้เน่หวาเฟิงกลับไป ที่นี่ดูเหมือนจะเหลือแค่ชิงชิวคนเดียวแล้ว
เขาก็ยังใช้ชีวิตเหมือนเดิม ไม่ได้สนใจอะไร แค่ไม่รู้ว่าชิงจือที่กำลังรออยู่จะกลับมาเมื่อไหร่
ทุกๆวันเขาก็ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย จนผ่านไปเจ็ดถึงแปดวัน เขาก็เห็นเฉินเฟิงอีกครั้ง
เฉินเฟิงแทบดูไม่เหมือนมนุษย์แล้ว แววตาผอม สีหน้าก็ขาวซีด ปากที่เต็มไปด้วยรอยคล้ำ เขาเหมือนกับวิญาณที่ออกมาจากนรก
ชิงชิวเข้าไปช่วยด้วยความเป็นห่วงเฉินเฟิงที่ล้มลงไปได้ตลอดเวลา พาเขาไปนอนที่เตียง
เขาตรวจร่างกายของเฉินเฟิง อย่างดีที่แค่อ่อนเพลีย ขอแค่พักผ่อนสักสองสามวัน ก็คงฟื้นฟูกลับมาได้โดยไม่มีปัญหา
เฉินเฟิงหันไปถามชิงชิวเรื่องของเน่หวาเฟิง ชิงชิวบอกว่าเขากลับไปแล้ว เฉินเฟิงถึงกล้าปิดตานอนลงไป
รอจนเขาได้สติกลับมาอีกครั้ง ฟ้าก็มืดแล้ว ซุปเนื้อที่อยู่ข้างๆ เขาหยิบขึ้นมากิน โดยไม่มีความลังเลแต่อย่างใด
