ยนคำพูดจากความโกรธเป็นความยิ่งดี
“พวกท่านลิ้มรสให้เต็มที่ ฉันยังมีเรื่องที่ต้องพึ่งพาพวกท่านทั้งสองอีก หวังว่าถึงตอนนั้นพวกท่านจะไม่รังเกียจฉันก็พอแล้ว”
ทั้งสองต่างก็จ้องมองซึ่งกันและกัน ในเมื่อเจี่ยตงพูดถึงขนาดนี้ พวกเขาจึงมีแต่ต้องรับเอาไว้
และเดิมที่สำหรับพวกเขาแล้วอาหารที่หรูหราพวกนี้ก็ทำให้พวกเขาสนใจเป็นอย่างมาก
เจี่ยตงมองดูพวกเขา แล้วรินไวน์ให้กับตัวเอง เขาขยับมันเบาๆ แล้วค่อยๆลิ้มรสของมัน
และตอนที่ข่าวร้ายไปถึงสำนักเทียนซาน ทั้งสำนักเทียนซานก็สั่นไหวขึ้นมา
ผู้หญิงที่ตกเก้าอี้แม้แต่การหายใจก็ยังผิดปรกติ เธอร้องไห้เรียกชื่อของเน่เจิ้ง
มันจะไม่เจ็บปวดได้ยังไง ตั้งท้องลูกมาสิบเดือนจู่ๆก็หายไปแบบนี้ เธอร้องไห้พร้อมร้องเรียกชื่อ หวังให้ฟ้าได้ยิน
และผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆมีสีหน้าที่จริงจัง ผู้หญิงร้องไห้พร้อมกับบอกว่าหัวใจของเขาแข็งกระด้างมาก แต่ว่าข้างในจิตใจของเขาไม่สามารถแสดงออกมาเหมือนกับภรรยาของตัวเองได้ ความจริงข้างในใจของเขาแทบจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆแล้ว
เขาซักถามคนที่มาส่งข่าวคนนั้นว่า
“สิ่งที่เจ้าพูดมาเป็นความจริงงั้นเหรอ?”
“ไม่กล้าพูดโกหกคุณท่านเน่แม้แต่น้อย ตอนที่คุณชายของพวกเราเจอกับคุณชายตระกูลเน่ทั้งสอง ตามร่างของพวกเขาก็เต็มไปด้วยบาดแผลสาหัส หลังจากที่ส่งไปโรงบาล เพียงไม่นานก็ไม่สามารถช่วยเอาไว้ได้แล้ว”
เน่หวาเซิงพูดอะไรไม่ออก ภรรยาที่อยู่ข้างๆร้องไห้หนักมาก เขายังต้องปลอบใ
