จอีก
“เจ้าไม่ต้องร้องแล้ว ข้าจะต้องให้ความเป็นธรรมกับลูกของพวกเรา”
“ยังจะคืนความเป็นธรรมอะไรอีก พอเจ้าคืนความเป็นธรรมแล้วลูกของเราจะกลับมาได้ไหม? ลูกชายที่น่าสงสารของแม่”
ถึงแม้ภรรยาจะพูดแบบนี้ แต่เน่หวาเซิงจะปล่อยให้เรื่องนี้จบแบบนี้ไม่ได้
ตอนนี้ทางด้านพ่อแม่ของเน่เจิ้งก็มีสถานการณ์คล้ายๆกัน พวกเขาคงนึกไม่ถึงว่าลูกชายสิบกว่าขวบของพวกเขาจะหายไปแบบนี้ พวกเขามีลูกชายแค่คนเดียว ความเจ็บปวดจากการสูญเสียลูกมันมากยิ่งกว่า ทางด้านพ่อแม่ของเน่เฉิน พวกเขายังมีลูกสาวอีกหนึ่งคน
แต่มันไม่สามารถเทียบได้ว่าใครเจ็บปวดกว่ากัน
แต่ว่าความเจ็บปวดนี้ทุบอยู่ในอกของมหาปรมาจารย์ทั้งสอง ตอนให้จะฝึกฝนมาถึงขนาดนี้ พวกเขาก็ยังไม่สามารถรับมันได้
ค่อยๆปลอบภรรยาของตัวเอง หลังจากที่พวกเธอเหนื่อยจนนอนสลบไป ในที่สุดตอนนี้ก็มีเวลาให้พูดคุยกัน
“น้องเฟิง เจ้ามีความคิดเห็นยังไง”
ข้างในศาลาหลังสำนักเทียบซาน เน่หวาเซิงพูดกับน้องชายแท้ๆอย่างเน่หวาเฟิง
“ยังจะมีความคิดอะไรอีก ไอ้เจ้านั่นข้าจะต้องหั่นมันเป็นหมื่นๆชิ้น เอาหัวของเขาไปไหว้หลุมศพของลูก”
เน่หวาเซิงมองน้องชายตัวเองที่กำลังโกรธอยู่ เดาไว้แต่แรกแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
แต่เขาก็ยังถามด้วยความสงสัย
“ข่าวที่ได้มาจากตระกูลเจี่ย พวกเราเองก็จะเชื่อแบบนี้ไม่ได้ รอพรุ่งนี้พวกเราไปตรวจสอบศพเด็กทั้งสองคนก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที”
“ข้าเองก็รู้ แต่มันจะต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับไอ้เฉิ
