ม่กี่วัน ก็ต้องเก็บศพให้กับเธอซะแล้ว
ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเศร้า แต่ก็ไม่พูดอะไร
เด็กผู้หญิงคุกเข่าอยู่ตรงนั้น ไม่ได้ร้องไห้โวยวาย และก็ไม่ได้พูดอะไร เอาแค่จ้องมองชิงจืออยู่อย่างนั้น
บางทีชิงจือยังคงเป็นเหมือนกับคนแปลกหน้าสำหรับเธอ
เฉินเฟิงอยากจะดึงเด็กผู้หญิงขึ้นมา แต่เด็กผู้หญิงก็สะบัดมือเขาออก นั่งอยู่ตรงนั้นยังคงไม่ยอมขยับเขยื้อน ถึงแม้จะอยู่กันแค่ไม่กี่วัน แต่เธอก็ยังเกิดความรู้สึกผูกพันขึ้นมาแล้ว
ระหว่างที่เขากำลังคิดอยู่ ก็ได้ยินเสียงของเด็กผู้หญิงพูดขึ้นมา
“เธออยากให้ฉันกลับมา ตอนนี้ฉันกลับมาแล้ว แต่เธอกลับไม่อยู่แล้วงั้นเหรอ?”
น้ำเสียงของเด็กผู้หญิงแฝงไปด้วยความแน่วแน่ที่ไม่ตรงกับอายุของเธอ แต่มันกลับดูเหมือนเป็นผู้ใหญ่
เฉินเฟิงมองไปยังเด็กผู้หญิงด้วยความประหลาดใจ ส่วนเด็กผู้หญิงก็พูดต่อว่า
“ฉันผิดไปแล้ว ฉันไม่ควรออกห่างจากเธอ ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าการพบกันระหว่างเราจะเป็นแบบนี้ ฉันควรจะกลับมาหาเธอให้เร็วกว่านี้ ถ้าเกิดเป็นไปได้…… แต่ตอนนี้ไม่มีถ้าเกิดแล้ว ฉันทำผิดต่อเธอ”
พอพูดจบ จู่ๆเด็กผู้หญิงก็สลบไป นอนกองอยู่ข้างๆร่างของชิงจือ
ดูราวกับอยู่ในความฝัน เฉินเฟิงไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้จริงๆ
น้ำเสียงที่แปลกประหลาดนั้น ดูยังไงเด็กคนนี้ก็ไม่ได้เป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดา
แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้เธอจะสลบไปซะแล้ว เฉินเฟิงอึ้งอยู่สักพักถึงกลับมันมีสติอีกครั้ง
“ฉันคงต้องจัดก
