าเองก็เป็นคนทำร้ายชิงจือด้วย
แต่นึกไม่ถึงเซวี่ยผิงจะพูดว่า
“พวกเราวางแผนไว้แต่แรกแล้ว แต่นึกไม่ถึงว่าจะเจอกับแก เฉินเฟิงแกคิดว่าพอแกปิดบังตัวเองแล้ว พวกเราจะไม่รู้ว่าแกเป็นใครใช่ไหม? พวกเรารู้ว่าแกแข็งแกร่งมาก เพราะงั้นระหว่างที่พวกเรากำลังจะยกเลิกแผนที่เตรียมเอาไว้ แกกลับพาผู้หญิงคนนี้ขึ้นมายอดเขา
ฟ้าเป็นใจ อย่างที่คิดไว้วันนี้เป็นวันตายของผู้หญิงคนนี้ แค่ถูกเลือกสถานที่ตายเป็นที่นี่ก็เท่านั้นเอง”
พอเฉินเฟิงได้ยิน ก็รู้สึกประหลาดใจ เขานึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะรู้ตัวจริงของเขาแต่แรกแล้ว เป็นเรื่องน่าขำที่เขายังคิดว่าสามารถปิดบังเอาไว้ได้
พอมองไปยังชิงจือและเด็กผู้หญิงคนนั้นที่อยู่บนพื้น เฉินเฟิงมีตัวเลือกไม่มาก เขาไม่สามารถปกป้องเด็กผู้หญิงคนนี้พร้อมกับสู้กับสี่คนนี้ไปพร้อมกันได้
เพราะงั้นเขาจึงมีแต่ต้องเลือกเห็นด้วยกับข้อเสนอของอีกฝ่าย
“ได้ ฉันจะไม่ลงมือกับพวกแก พวกแกลงเขาไปเถอะ แต่ฉันขอศพของเธอ”
เซวี่ยผิงมองเฉินเฟิง ลังเลไปหลายวินาทีแล้วพูดออกมาว่า
“ได้! ผู้หญิงคนนี้ตายไปแล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรที่พวกเราต้องเอาศพไปด้วย”
พอพูดจบ ทั้งสี่คนก็จ้องมองเฉินเฟิงด้วยความระมัดระวัง แล้วค่อยๆเดินห่างออกไปจากเฉินเฟิง
พอรอจนทิ้งระยะได้ประมาณนึง และรู้ว่าเฉินเฟิงไม่มีความคิดที่จะตามมา ถึงได้กล้าวิ่งตรงไปข้างหน้า
ส่วนเฉินเฟงก็เดินไปข้างๆร่างของชิงจือ เขาคิดไม่ถึงจริงๆว่าเขากับเธอเพิ่งรู้จักกันได้แค่ไ