เบื้องหลัง มีผู้ฝึกตนฝ่ายธรรมะผู้หนึ่งประสานมือทำมุทรา เสียงดังก้องดุจเสียงฟ้าผ่า “วิหารมังกรหมอบของข้ากำลังขาดเทพพิทักษ์หนึ่งตน เจ้าน่าจะเหมาะ”
“นิกายมารนำผู้คนเป็นเหยื่อ ทำบาปก่อเวร ไม่เคารพคุณงามความดี ไม่สำนึกบุญกรรม บาปเคราะห์หนาแน่น หาใช่หนทางบำเพ็ญอันแท้จริง… หากเจ้าหันหลังให้ความมืด มุ่งสู่แสงธรรม บำเพ็ญในดินแดนบริสุทธิ์ สวามิภักดิ์ในทางอันชอบธรรม ฟังถ้อยคำอันเลิศล้ำของพระผู้ศักดิ์สิทธิ์ ไยจึงไม่ดีเล่า? ไยต้องทนทรมานในแดนมาร?”
“ขอความสงบจากเบื้องบนจงมีแก่เจ้า!”
พลันเหล่าผู้ฝึกตนฝ่ายธรรมะอีกกว่าสิบตนขานรับพร้อมกัน เสียงฟ้าร้องกระหึ่มเคล้าไปด้วยเสียงบทสวดที่แฝงพลังอาคม ทำให้ศีรษะของฉินเทียนเหอปวดราวจะแตก คล้ายมีบางสิ่งจะแทรกเข้าสู่ห้วงสำนึกของตน
“เจ้าคิดจะชำระข้าหรือ!?”
ฉินเทียนเหอใบหน้าเครียดขึง ระเบิดลมปราณทั่วร่าง ต้านทานเสียงธรรมะ พร้อมกับเร่งทะยานหนีให้เร็วขึ้น
เมื่อเห็นฉินเทียนเหอไม่ยอมรับอุบาย ผู้นำฝ่ายธรรมะจึงขมวดคิ้ว
อีกผู้หนึ่งเดินเข้ามากระซิบเบา “พี่กว่างหมิง คนผู้นี้ชำนาญการหนีหาใช่ธรรมดา มิใช่งานง่ายนัก”
กว่างหมิงสั่นศีรษะ “เจ้ารู้น้อยไป อาจารย์ใหญ่แห่งวิหารมังกรหมอบต้องการขยายจำนวนผู้ฝึกตน หากมิใช่เหตุนี้ เหตุใดเราจึงถูกส่งมาร่วมศึกแย่งทางเต๋าครานี้? ก็เพื่ออาศัยโอกาสนี้ ดึงคนเข้ามาในวิหาร”
“คนผู้นี้ฝีมือไม่ธรรมดา ยิ่งจับยากก็ยิ่งต้องจับ หากเราสามารถจับศิษย์สืบ
