ทำไมถึงขนาดว่าไปรู้จักกับใครก็ยังทราบอีกด้วย
“ในเมื่อลุงลูกผู้น้องก็ทราบอยู่แล้ว ยังจะต้องมาถามข้าอีกทำไมล่ะ? ”
เจี่ยว่างเล่ยิ้มและพูดขึ้นว่า
“ข้าเองก็ไม่ได้อยากที่จะเฝ้าติดตามการเคลื่อนไหวของนายหรอก แต่มีบางเรื่องที่พูดคุยกับพ่อของนายไม่ได้ โดยคิดไม่ถึงว่านายกลับมีความตั้งใจ ดังนั้นข้าจึงให้ความสนใจนายมากขึ้นก็เท่านั้น”
“คุณลุง หมายความว่าอย่างไร? ”
“แน่นอนว่าต้องการที่จะทำให้อิทธิพลของตระกูลเจี่ยแผ่ขยายออกไปมากขึ้น ไม่ว่าอย่างไรภาคตะวันออกเฉียงเหนือก็เป็นเพียงแค่ดินแดนตอนใน หากไม่มีแนวแถบชายฝั่งทะเล แม้แต่โลกใบนี้ก็คงจะไม่สมบูรณ์”
เจี่ยตงเข้าใจในความหมายและพูดตอบไปว่า
“ลุงลูกผู้น้องก้าวหน้าพัฒนาไปตามกาลเวลาจริง ๆ โดยในยุคสมัยนี้เปรียบได้ว่าหากไม่มีการพัฒนาก้าวหน้าก็จะเป็นการก้าวถอยหลัง ซึ่งหากยังยึดติดอยู่กับธุรกิจเดิม ๆ ของตน อีกไม่นานก็คงจะถูกคนอื่นควบรวมเอาได้โดยง่าย”
เจี่ยว่างเล่กำลังคิดที่จะพูดอะไรเพิ่มเติม แต่พอดีมีคนอื่นเดินเข้ามา เจี่ยว่างเล่จึงได้หยุดลง โดยเขาได้พูดกับเจี่ยตงว่า
“ครั้งหน้าข้าจะนัดคุยรายละเอียดกับนายอีกครั้ง และจะแนะนำพวกเพื่อน ๆ ให้นายได้รู้จัก”
โดยที่พวกเพื่อน ๆ เหล่านี้ก็รวมไปถึงหนุ่มน้อยกับวัยรุ่นสองคนนั้นด้วย
ห้องวีไอพีขนาดใหญ่ที่สุดในโรงแรมที่หรูหราที่สุดแห่งภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เจี่ยว่างเล่กำลังถือแก้วเหล้า เพื่อคารวะเหล้ากับเพื่อนเจ็ดแปดคนรอบข้า
