เขาได้
เจี่ยตงที่กำลังเสียใจอยู่ตรงนั้นได้เห็นเข้าพอดี ก็เกิดไม่พอใจขึ้นในทันที
เขากับเพื่อนรักของเขากำลังเกลียดชังและเคียดแค้นศัตรูอยู่ และกำลังระบายความอัดอั้นข่มขื่นที่อยู่ภายในใจ แต่กลับมีคนมาขัดจังหวะทำลายบรรยากาศระหว่างพวกเขา
“นี่มันเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น? ”
เจี่ยตงเดินเข้าไปใกล้กับคนที่กำลังทะเลาะกัน
มีคนรู้จักว่าคนผู้นี้เป็นลูกชายของกษัตริย์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ก็รีบเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้กับเขาฟัง
“ก็แค่คนกระจอกอ่อนแอคนหนึ่ง พวกนายมีกันตั้งสองสามคนยังไม่กล้าที่จะเข้าไปจัดการอีก รอดูนะ ดูว่าข้าจะจัดการปราบปรามเขาได้อย่างไร”
เจี่ยตงเคยฝึกฝนวิชาต่อสู้มาก่อน แน่นอนว่าไม่กลัว เขาเดินเข้าไปข้างหน้า ไม่ทันจะครบยก ก็จัดการไอ้คนนั้นลงไปนอนกองอยู่กับพื้น
รอจนเจี่ยตงปรบมือ ภายในผับก็มีเสียงโห่ร้องดีใจกันไปทั่ว
คนพวกนี้ประจบสอพลอเจี่ยตงอยู่บ้าง และก็มีบางคนเป็นเพราะเจี่ยตงได้กระทำเรื่องที่ดีขึ้น แต่เรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องราวที่หลงลืมกันได้โดยง่าย คงอีกไม่นานก็ไม่มีผู้ใดจดจำมันได้แล้ว
แต่หนุ่มน้อยกับวัยรุ่นที่ยืนดูอยู่ด้านข้างกลับแอบจดจำใบหน้าลักษณะของเจี่ยตงเอาไว้แล้ว
รอจนพวกเขาได้พบเจอกันอีกครั้ง แต่ก็ผ่านพ้นไปเพียงแค่วันเดียวเท่านั้น
“กษัตริย์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ” แม้ว่าเจี่ยหวั้นเหาจะถูกขนานนามว่ากษัตริย์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่ไม่ใช่ว่าจะเอาชนะกันด้วยฝีมือและกำลังต่อสู้ ซึ่
