ผู้มีจิตใจเมตตา ไว้ชีวิตเขาสักครั้งด้วยเถอะ”
ไอ้อ้วนรีบอ้อนวอนขอร้อง ซึ่งมือก็รีบล้วงหยิบขวดดินเผาขนาดเล็กขวดหนึ่งออกมา
คงน่าจะเป็นยาแก้พิษที่เฉินเฟิงกำลังต้องการ
เฉินเฟิงก็ไม่เกรงใจใด ๆ หยิบขวดยาแก้พิษนั้นมาแล้วดื่มลงไปในทันที
ยาออกฤทธิ์รวดเร็วมาก ครู่เดียวเฉินเฟิงก็รับรู้ได้ว่าท่อนแขนเริ่มมีความรู้สึกขึ้นมาบ้างแล้ว
“พวกนายต้องการที่จะให้ข้าปล่อยตัวไอ้คนสารเลวนี้ไป แต่ข้าทำไมต้องทำตามนี้ด้วย เขาใช้ เล่ห์เหลี่ยมหลอกลวงข้าก่อน ข้าก็เพียงแค่ทวงคืนความยุติธรรม ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ถือว่าข้าไม่มีเหตุผล”
ต่างทราบกันดีว่าที่เฉินเฟิงพูดนั้นคือความจริง แต่ใครล่ะที่จะเต็มใจยอมรับความผิด ไอ้อ้วนทำได้เพียงอ้อนวอนขอร้องอย่างถึงที่สุด
“คุณชายเฉิน พวกข้าเต็มใจที่จะชดเชย เพียงแค่ท่านเอ่ยจำนวนเงินที่ต้องการ ไม่ว่าจะจำนวนเท่าไหร่พวกข้าก็เต็มใจที่จะจ่ายให้ ขอเพียงแค่ท่านปล่อยตัวไว้ชีวิตนายท่านหวางเท่านั้น”
เฉินเฟิงขณะที่ครุ่นคิดอยู่ก็ได้หัวเราะขึ้นมา
คนพวกนี้ต้องการที่จะใช้เงินเพื่อขอซื้อชีวิตหั้วจิ้งชั้นสูงสุด ซึ่งแบบนี้ไม่เคยมีมาก่อน เป็นไปได้ว่าในตลาดมืดบางแห่งอาจจะมีการกระทำลักษณะนี้อยู่บ้าง แต่เฉินเฟิงไม่เคยได้ยินมาก่อน
“ถ้าอย่างนั้นพวกนายบอกราคามา ข้าจะดูว่าหากเป็นราคาที่เหมาะสม ข้าก็จะไว้ชีวิตเขา”
“นี่มัน……”
ไอ้อ้วนรับรู้ได้ว่าคำถามที่ถูกย้อนถามกลับมานี้มันยากยิ่งต่อการตัดสินใจมากกว่าคำถามที่เขา
