้น“มันตาย ตระกูลจิ่งรอด มันอยู่ ตระกูลจิ่งไม่มีที่ยืน”
……
ประตูห้องน้ำถูกเปิดดัง“พั่บ” เฉินเฟิงใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมที่เปียก เดินอย่างสบายอารมณ์ออกมาจากห้องน้ำที่เต็มไปด้วยไอน้ำ
ไม่ได้อาบน้ำสบายๆแบบนี้มานานแล้ว ในช่วงการแข่งขัน ร่างกายและจิตใจอยู่ในสภาพตึงเครียด จะต้องคอยเผชิญความเป็นความตายตลอดเวลา
ดังนั้นพอกลับมา เฉินเฟิงจึงเข้าห้องอาบน้ำเป็นอันดับแรก แล้วอาบน้ำร้อนอย่างสบายอารมณ์
“ซ่า~!”“ซ่า~!”
เฉินเฟิงเพิ่งนั่งลงบนโซฟา มือถืออยู่ข้างๆโซฟาจึงสั่นขึ้น
พอหยิบมือถือขึ้นมาดู เป็นข้อความของหลินหวั่นชิว
หลังจากที่เปิดอ่านข้อความ อิโมจิกินแตงโมก็เด้งขึ้นมาเป็นอันดับแรก ด้านล่างเป็นคำพูดของหลินหวั่นชิว“ยอดฝีมือบู๊ลิ้ม ได้ยินว่าการแข่งขันศิลปะการต่อสู้ระดับโลกน่าสนใจมาก ผ่านฉลุย ได้แชมป์เปี้ยนล่ะสิ เมื่อไหร่จะกลับมาหวาเซี่ยมาเล่าเรื่องวีรกรรมให้ฟังหน่อยจ๊ะ”
เฉินเฟิงเห็นเนื้อหาของข้อความก็ตะลึง จากนั้นก็เข้าใจโดยเร็ว แม้ว่าเขาจะไม่ได้บอกหลินหวั่นชิว เรื่องที่ตัวเองไปแข่งขันศิลปะการต่อสู้ระดับโลก แต่จากฐานะและตำแหน่งของหลินหวั่นชิว อยากรู้เรื่องแค่นี้ไม่ยาก
เฉินเฟิงจิ้มไปที่หน้าจอมือถือ แล้วตอบกลับหลินหวั่นชิวอย่างรวดเร็ว:ค่ำๆวันนี้แหละ เธอทำอะไรอยู่
ยังไม่ทันรอให้เฉินเฟิงวางมือถือลง มือถือก็สั่นอีก
บ้าเอ๊ย!ยัยนี่ตอบกลับภายในไม่กี่วินาที คงถือมือถือค้างไว้หรอกนะ!
พอเปิดมือถืออ่าน ก็เป็นอิโมจิแ