โซโลและหงเทียนป้าของประเทศอเมริกาเฝ้าเอาไว้ด้านนอก อยากรอให้หลังจากเฉินเฟิงออกไป แล้วฆ่าเขาทิ้ง ถ้าอย่างนั้นเขาออกไปจากวาติกันโดยไม่รู้ที่ตายแล้วรนหาที่ตาย แตกต่างอะไรกับการเอาชีวิตให้กับยมทูตคะ?”
“คำถามนี้ต้องถามเจ้าตัว”
พระสันตะปาปาโจ้สไม่ได้ตอบคำถามทิฟฟานี่ตรงๆ แต่ลูบไปที่ด้านหนึ่ง แล้วมองดูทิศทางที่เฉินเฟิงเดินจากไป แววตามีแสงไฟระยิบระยับเคลื่อนผ่าน……
อย่างรวดเร็ว เฉินเฟิงเดินออกมาจากห้องจัดงานเลี้ยงจนถึงด้านนอกแล้ว
ราชองครักษ์ที่เฝ้าอยู่ด้านนอกเห็นเฉินเฟิงเดินออกมา จึงรีบเดินมาตรงหน้าเฉินเฟิง ทำความเคารพเฉินเฟิงพร้อมกับพูด：“คุณเฉินที่เคารพ รถม้าจอดเอาไว้ที่เดิมที่คุณเฉินลง ผมพาคุณไปเองครับ”
เฉินเฟิงมองไปยังทางที่มา รถม้ายังคงเป็นคันเดียวกับตอนที่ม้า
เฉินเฟิงคิดบางอย่างขึ้นในใจ จึงบอกกับราชองครักษ์ ：“เมื่อกี้ผมกับพระสันตะปาปาและธิดาเทพแห่งพรรคของพวกคุณคุยกันสนุกมาก จึงกินเยอะโดยไม่รู้ตัว ตอนนี้อยากจะเดินเล่น ย่อยอาหารสักหน่อย”
เฉินเฟิงใช้มือลูบท้องสองรอบ ทำเป็นเหมือนกินจนอิ่มแปล้
“แต่ว่า รบกวนพวกคุณใช้รถม้าไปเอาของกำนัลแทนผมที่โรงแรมวาติกันหน่อยได้ไหมครับ? ตอนมาเร่งรีบเกิน ผมลืมเอาของขวัญเจอกันครั้งแรกที่เตรียมเอาไว้ให้พระสันตะปาปามา”
“ไม่มีปัญหาครับ！คุณเฉินที่เคารพ”
ราชองครักษ์มองเฉินเฟิงที่อิ่มแปล้แล้วรู้สึกแปลกๆ แต่คุณเฉินเป็นแขกวีไอพีที่พระสันตะปาปาเชิญมา ดังนั้นเขาจึงไม่ก
