ล้าเสียมารยาท รีบรับคำทันที
เฉินเฟิงบอกขอบคุณราชองครักษ์ จากนั้นตัวของเขาค่อยๆจางหาย จนสุดท้ายก็หายไปตรงหน้าราชองครักษ์
ภาพนี้ ทำให้ราชองครักษ์ตกใจจนนิ่งค้าง ตอนที่ดึงสติกลับมา ราชองครักษ์ไม่ได้ไปเอาของขวัญเจอกันครั้งแรกที่โรงแรมวาติกันตามที่เฉินเฟิงสั่ง แต่รายงานเรื่องนี้ให้กับหัวหน้า
เวลานี้ เฉินเฟิงใช้ทักษะของตนไม่หยุดหย่อน ผ่านสิ่งปลูกสร้างโบราณหลังแล้วหลังเล่า จนกระทั่งห่างออกมาจากศูนย์กลางคูเรีย ตัวของเขาจึงค่อยๆปรากฏออกมาในสิ่งปลูกสร้างหลังหนึ่ง
ถูกต้อง เฉินเฟิงไม่ได้ออกไปจากเมืองวาติกันทันที เพราะเขารู้ การที่เขาออกไปจากวาติกันอย่างโจ่งแจ้ง สิ่งที่รอเขาอยู่ก็คือการตามฆ่าและแก้แค้นของพวกกงปุ่นเหย่อู่สามคน
ดังนั้นเขากำลังรอ รอให้หลังจากรถที่รับส่งเขาออกไปจากวาติกัน แล้วค่อยออกไป เขาใช้รถม้ากลบเกลื่อน ใช้วิธีการล่อเสือออกจากถ้ำ
มองดูรถม้าค่อยๆออกจากเมืองวาติกัน เฉินเฟิงขบกรามเล็กน้อย ร่างของเขาหายไปในความมืดอีกครั้ง
